Εί-Ναι,
το Μέλλον του Παρελθόντος του .
Καθώς και το Παρελθόν του Μέλλοντός του .
Διψάει,
για Δικαιοσύνη .
Σιωπηλός,
και Ηχηρός .
Συνεννοείται Άλεκτα,
καθώς και με Λέξεις,
με τους + Ανθρώπους του.
Μάχεται .
Λυγίζει,
δεν σπάει .
Αν-Υπαρκτός,
ανάμεσα στις Υπάρξεις .
Γεμάτος Ζωή,
ανάμεσα στους Ζωντανούς.
Το Κοινό του,
είναι ο Δικαστής του.
Είναι ήδη καταδικασμένος,
σε Ζωή.
Χρειάζεται Χώρο,
(κομμάτι Χρόνου),
μες στην Ανθρωπότητα,
για να Γ-Ράψει
(εδώ στη Γη, να Ράψει),
Ιστορίες.
Το Νήμα της Γραφής που χρησιμοποιεί,
για να Ράψει τα Γράμματα,
πάνω στο Υφαντό της Ανθρωπότητας.
Είναι αυτό, που θα βγάλει τους Συνανθρώπους του,
από τον Βιολαβύρινθο.
Κάθε πρόταση που επιλέγει να Γράψει,
τον Εκφράζει.
Διότι,
είναι το μόνο που θα μείνει στην Μνήμη των Ανθρώπων,
και δεν υπάρχει δυνατότητα διόρθωσης,
όταν είναι η Μοναδική του Ευκαιρία.
Το Έργο του,
έγινε Παγκόσμιο .
Ο Χρόνος,
απέδειξε στο Παρελθόν του Μέλλοντος,
την Προσφορά του στην Ανθρωπότητα .
Το Μέλλον του,
είναι το γραμμένο Παρελθόν του,
με το Μελάνι της Ψυχής του .
Το Ίχνος του,
θα μείνει στην Μνήμη της Ανθρωπότητας .
Γεννήθηκε,
για να είναι Χαρούμενος, μέσω της Προσφοράς,
και να απολαμβάνει την Μεταχαρά .
Στόχοι του :
Να βρίσκεται σε Αρμονία,
σε κατάσταση Γαλήνης,
στον Γήινο Χώρο .
Να επανέλθει
στην Αρχική Κατάσταση στην οποία πλάστηκε.
Στην Καλοσύνη και το Κάλλος,
της Αιωνίου Ζωής .
Βρίσκεται,
σ’ έναν
τάφο Ελευθερίας .
Σκεπασμένος,
με το χώμα της Σιωπής .
Αναπαύεται,
στο Θρόνο της Ψυχής του.
Πάνω σε μία Πέτρινη Μολυβοθήκη.
Δώρο από την Ψυχή του,
για την Ψυχή του.
-Μ’ ακούς Ψυχή μου ;
Μέσω της Ροής του Μελανιού της Ψυχής του,
ποτίζει την Υφή των νεκρών Φύλλων των Δέντρων .
Ακαριαία δημιουργείται Ζωή.
Εικόνες ξεπροβάλλουν μες στις Σελίδες,
του Έργου του.
Οι Εικόνες που δημιουργεί,
είναι πάντα Προσφορά.
Παράγουν Χαρά στις Ψυχές,
που θέλουν να απολαμβάνουν κάθε στιγμή της Ζωής.
Επειδή ξέρουν,
πόσο μεγάλο Δώρο είναι.
Οι Εικόνες γίνονται Αποδείξεις,
της Μελλοντικής Ύπαρξής του.
Μέσω της Ζωoποιημένης πια Ουσίας,
των Φύλλων,
των Ακίνητων Ανθρώπων .
Μελλοντικά νεκρός,
κάτω από το Έδαφος,
αλλά αυτή τη στιγμή Ζωντανός,
σ' ένα Σώμα .
Ζωντανός, στον λαβυρινθώδη Τάφο της Ελευθερίας του,
ψάχνει τα Φώτα της Ελευθερίας του.
Κρατώντας το Νήμα της Αγνής Διδασκαλίας,
για την έξοδό του με Ασφάλεια,
στο Φως .
Εδώ στο Παρελθοντικό Παρόν,
αφήνει το Ίχνος του στο Μέλλον,
τιμώντας τους Αγέννητους νεκρούς.
Τεμαχίζει,
τον Φρανκενστάιν της σύγχρονης εποχής,
αναζητώντας Ίχνη Ψυχότητας,
στα μέλη του.
Προσπαθεί,
να ξεφύγει από τον περιορισμό των Αρχών,
και να κινείται Ελεύθερος στις Αξίες.
Να τις Ενοποιήσει σ’ ένα Κράμα Ωραίου,
Αληθούς και Αγαθού.
Για τους ερευνητές της Προϋπάρχουσας και Μελλοντικής Ενορακοής,
για την είσοδο τους,
στο Διάπυρο Άπειρο .
Κάθε του Σκέψη, μία Λέξη.
Κάθε του Λέξη, μία Έλξη.
Κάθε του Έλξη, μία Στιγμή.
Μετατρέπει τη Στιγμή, σε Γεγονός.
Το Γεγονός, δημιουργεί μια νέα Μνήμη.
Η Μνήμη,
θα γεμίσει τον τάφο της Λήθης,
και θα τον μετατρέψει σε Ανάμνηση !
Και έτσι για πάντα,
θα βρίσκεται στο Αεί Παρόν,
γιορτάζοντας την Μνημοσύνη .
Αλεξήνωρ
Ο Προστάτης,
των Ανθρώπων.
Ναι.
Αυτό είναι το :
Όν - Ομ - Α του !
Το Όν ψέλνει Ομ, και είναι ο Άλλος !
Σε ποιους απευθύνεται ;
Στις Ψυχές της Ανθρωπότητας.
Καθώς και στα Άτομα,
που έχουν μπει στην διαδικασία της Μεταμόρφωσης,
σε Ανθρώπους.
Δημιουργεί μία Π-Ύλη.
Ένα Πέρασμα απ' την Ύλη.
Αυτό το καταφέρνει,
με την Π-Ένα της Ψυχής του.
Την Πύλη προς το Ένα
Η έμπνευσή του, από το ΕΝ,
δηλαδή από το ΈΝΑ, που δεν είναι Ένα,
αλλά Τρία.
Τρία Γράμματα,
που ο αναγραμματισμός αυτών των Τριών,
μας δίνει τα ΝΕΑ.
Οφείλει να τα μετατρέψει σε Κείμενο,
για τους Αθανάτους.
Καθώς και τους Αγέννητους νεκρούς.
Στον χώρο της Γης,
που θα ζει η Ανάμνηση του,
θα είναι χαραγμένη η Φωνή του :
-Μην λυπάστε,
απλώς με πρόλαβε ένας τυχαίος θάνατος.
-Αυτό είναι όλο, και …
-Συγγνώμη !
-Ψυχές μου !
-Τιμή μου η Παρρησία της Παρουσίας σας,
και της Πυρουσίας των Ψυχών σας,
στη Ζωή μου !
Καθώς ξεκινά το Ταξίδι των «Cup Stories»
να φτάσει στις Καρδιές σας,
νιώθω βαθιά Ευγνωμοσύνη για τους Ανθρώπους
που μου Ενέπνευσαν την Αγάπη για τη Δημιουργία.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Δασκάλους μου :
Νικόλαο Μ.,
Αναστάσιο Ασημακόπουλο (ΕΝΩΔΩΝ),
και Νίκο Λυγερό.
Μέσα από τη Γνώση και τη Σοφία τους,
έβαλαν τις βάσεις για να ξεκινήσει αυτό το λογοτεχνικό Ταξίδι.
Η επιρροή τους είναι εμφανής στις σελίδες του βιβλίου,
καθιστώντας το ένα μωσαϊκό Εμπνεύσεων
που μας συνδέει όλους.
.jpeg)
