39 - Η Συνάντηση
Ήμασταν Μαζί σ' ένα ωραίο εστιατόριο.
Σ’ ένα τραπέζι στα λευκά στρωμένο, καθόμασταν απέναντι.
Χαμογελούσες και φαινόταν τα διαμαντάκια σου !
Πανέμορφη, έλαμπες !
Τα μάτια σου άστραφταν !
Ήρθε ο σερβιτόρος να ρωτήσει τι θα πιούμε.
Με κοίταξες χαμογελαστή και με απορία :
-Τι θα παραγγείλουμε ;
-Ότι θες.
Συνέχισες να χαμογελάς !
Συνέχιζα να σε θαυμάζω !
Είπες να διαλέξω εγώ.
Σου έκανα νόημα με το χέρι μου,
ότι η επιλογή είναι δική σου.
Η Χαρά σου αποτυπώθηκε στα χείλη σου μ΄ ένα χαμόγελο,
καθώς και στα μάτια σου.
Επέλεξες ένα κόκκινο κρασί,
στο χρώμα των χειλιών σου .
Το ίδιο συνέβη και με το φαγητό .
Ανταποκρίθηκες γρήγορα στα θέλω μου .
Όταν Αγαπάς, μαθαίνεις γι’ αυτό που Αγαπάς .
Το Βλέμμα μου, ήταν καρφωμένο στα μάτια σου,
κατά την διάρκεια της παραγγελίας .
Το κατάλαβες, γιατί με παρακολουθούσες συνέχεια,
με την άκρη των ματιών σου .
Ήταν ξεκάθαρο ότι :
Το χαμόγελό σου, με ξεδιψούσε .
Και η Παρουσία σου, με χόρταινε .
Δεν ήθελα ούτε να φάω, ούτε να πιω.
Όταν το συμπληρωματικό είναι Μαζί σου, και όχι απλά Δίπλα σου,
είσαι πλήρης από τα πάντα.
Άπλωσα το αριστερό μου χέρι πάνω στο τραπέζι,
ανοίγοντας τη χούφτα μου.
Αμέσως τοποθέτησες το δεξί σου χέρι μέσα,
όπως ένα πουλί πηγαίνει στη φωλιά του .
Σου το έσφιξα Βλέποντάς σε, στο βάθος της Ψυχής σου .
Με το άλλο χέρι μας ταυτόχρονα, σηκώσαμε και τσουγκρίσαμε τα ποτήρια μας, πίνοντας στην υγειά μας .
Ο ήχος ενός τηλεφώνου που χτύπησε, μας διέκοψε .
Ξαφνικά, σ’ έχασα από μπροστά μου.
-Θεέ μου !
-Είμαι στο κρεβάτι μου .
-Το τηλέφωνο που χτυπάει είναι το δικό μου.
Συνειδητοποίησα πως … βρισκόμουν σ’ ένα Όνειρο Μαζί σου .
Δεν ήμουν πραγματικά Μαζί σου .
Όμως το υποσυνείδητό μου,
ήταν ενωμένο Μαζί σου συνεχώς .
Πιάνω το τηλέφωνο στα χέρια μου .
Δεν πιστεύω στα μάτια μου .
Είσαι εσύ .
Το υποσυνείδητό μου,
σε κάλεσε από τον ονειρικό μου Κόσμο,
στην Πραγματικότητά μου .
Ήταν μεσημέρι προς απόγευμα όταν με κάλεσες .
Είχες μέρες να επικοινωνήσεις Μαζί μου .
-Τι κάνεις ;
-Μόλις επέστρεψα από δύο ταξίδια εκείνης της μέρας,
κι έπεσα να ξεκουραστώ.
Είχα σκοπό να επικοινωνήσω Μαζί σου το απόγευμα.
(Είμαι σίγουρος τώρα, πως έχεις καταλάβει ποια μέρα ήταν) …
-Θεέ μου !
-Κοιμήθηκα με την Σκέψη μου σε σένα.
-Πώς σ' είχα στην Αγκαλιά μου.
-Είχα συντονίσει την Αναπνοή μου με την δική σου,
και μετά, τα μάτια μου έκλεισαν.
Η συνέχεια ;
-Αυτή, η (πραγματική ;) Ιστορία που σου διηγήθηκα .
-Ψυχή μου !
-Σ' ευχαριστώ για την συνάντησή μας,
στον Ορατό - Αόρατο Κόσμο μου.
.jpeg)
