38 - Τα Πρόσφορα
Η μέρα ήταν ηλιόλουστη, όπως και η Παρουσία σου γεμάτη Φως.
Είσαι Φως !
Το πρόσωπό σου λαμπερό !
Τα μαλλιά σου υπέροχα !
Τα χείλη σου, μια όμορφη ανοιχτή πληγή !
Θέλω να σου την Γιατρέψω, απλά Φιλώντας σε.
-Καλημέρα !
-Καλημέρα !
Αυτή η συμπεριφορά μου, δεν σου κίνησε την περιέργεια;
Μία σκέτη καλημέρα ;
Το έχω ξανακάνει … Δεν θυμάσαι τον λόγο ;
Ενώ ήθελα να σε σφιχταγκαλιάσω,
σε προσπέρασα και χαιρέτησα τους Άλλους.
Επέστρεψα Κοντά σου.
Στάθηκα Δίπλα σου.
Ήθελα να είμαι Μαζί σου.
Σου χαμογέλασα.
Μετά, ήμουν σοβαρός.
Κι όμως, περίμενες κάτι παραπάνω ! Έναν Λόγο.
Δεν σου τον έδωσα, ενώ ήθελα …
Κι όμως ένα χαλινάρι στο στόμα μου, με κρατούσε …
Μου ζήτησες τη βοήθεια μου.
-Θα με βοηθήσεις ;
Έκοβες τα πρόσφορα.
-Μετά χαράς !
Ήμουν Δίπλα σου, Κοντά σου.
Δυστυχώς, όχι Μαζί σου .
Το Φως και η Ουσία μαζί, σε δημιουργία Έργου .
Υπήρχε χαμόγελο αμηχανίας
και απορίας στο πρόσωπό σου.
-Τι έχεις ;
-Τίποτα.
Ήθελα να σου πω πολλά. Όμως αν εκφραζόμουν,
(που και συ το ήθελες, έτσι έδειχνες τουλάχιστον).
Την επόμενη φορά που θα μιλούσαμε, θα μου έλεγες :
-Σου κάνω κακό …
-Εγώ ξέρω πως, η Παρουσία σου μου κάνει μόνο Καλό !
-Είσαι μια Φωτεινή Παρουσία, στην οποία εμπεριέχεται η συμπληρωματική Ψυχή μου.
Η προετοιμασία ολοκληρώθηκε. Μ’ ευχαρίστησες για την βοήθειά μου.
-Ψυχή μου !
-Ελπίζω να σου αρέσουν οι Ιδεοανθοί,
του Κήπου της Ψυχής μου !
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου