Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2025

058 - The Hand-Kiss

058 - The Hand-Kiss



- Thank you!



- Why?



- It is late...



- It doesn't matter. Come in.



- Thank you, is everything ready?



- Yes, now almost.



- Alright, I'm waiting.



- Ready!





- Thank you! Do you have two minutes?





-Yes. Do you need something?






-Yes. Give me your hand.





-Here, take it.





- Thank you! Do you know that Texture 

is a gift to the Touch?



- I beg your pardon?

 Only when you Touch the Texture of Essence  

do you know that it is full of Light?






 But if you never dare, then you will remain in Ignorance.

 You will not see the power within the other's Halo.




She gazes at him, but does not answer.






He begins their journey into the Heavenly-Earthly Space 

She sits Near him, Beside him, With him a silent fellow traveler.




He begins with Thanksgiving…






His Soul's Need is more powerful than animalistic instincts.




He knows that Life is a Gift to the Soul, 

and he does not waste a single moment.





His life may be timid, for he knows it can die.

His Soul, however, possesses Daring, for it is Immortal.



The utilization of the Moment is fundamental for his Soul,

because it begins with Life itself, which is a Gift of Time,

enabling him to labor among the Living.





Every Word of his is an Attraction.

He shares his thoughts with her, and with Him (the Divine).

He is sincere.



He does not lie before Him who knows everything about him,

and to whom he owes his very Life.

He does not forget the Essence and the Light he carries With him, 

Beside him, Near him.



Every time he helps her, he does good to his own Soul as well.

He Loves her, but he does not tell her with Words.

He is Happy, and he tries to prove it through Actions.



He wishes to have a Bond with her,

a relationship that is timeless, born of Free Will.

He believes in: "Love Divinely, and do what thou wilt."




Harmony requires no request; it has been his duty from the beginning.

He concludes with thanksgiving for their journey 

and returns to the earthly space.



- Thank you; it is time for me to go.

- I as well... Thank you very much!

- Not me; thank The Lord!

- Wait, stay. Give me your hand.



- Pardon?

- Your hand.

She opens her hand, looking him in the eyes, waiting for his own.

He looks at her in wonder and gently places his hand upon hers.

 


She clasps it, leans down quickly, and kisses it.





A current strikes him suddenly, 

from his head down through his spine.




He is on the verge of tears.

 - No, don't what are you doing? It isn't right.

 - Do not speak…




The Resonance of Souls happens rarely at all levels, 

as it does in this moment.



An Alloy was formed that surpassed the limits of the bond.

Their Souls were liberated.

They broke their chains and replaced them 

with a Sacred Connection.

They felt Serenity in practice.


Together they saw the Light, and they drank of the same Essence simultaneously, without waiting.

They utilized the Moment to transform it into an Event,

contributing to Free Perfection.



One last gaze.

Within their eyes, their gazes beheld the Light 

The Heavenly Light that gives Life to their existence,

strengthening the Essence of their Soul.




Each of them took the path of return.




- My Soul!

- I love Traveling (I tread upon that which is worthy) with you.

 - And you?




https://online.fliphtml5.com/afjij/lwna/

58 - Το Χειροφίλημα

58 - Το Χειροφίλημα



-Σ' ευχαριστώ !



-Γιατί ;



-Είναι αργά …



-Δεν πειράζει. Πέρασε.



-Ευχαριστώ, όλα έτοιμα ;



-Ναι τώρα, σχεδόν.



-Εντάξει περιμένω.



-Έτοιμος !




-Σ' ευχαριστώ ! Έχεις δύο λεπτά Χρόνο ;







-Ναι. Θες κάτι ;




-Ναι. Δως μου το χέρι σου . 







-Ορίστε, πάρτο.




-Σ' ευχαριστώ ! 

Το ξέρεις πως η Υφή, 

είναι Δώρο για την Αφή ;




-Ορίστε ;

-Μόνο όταν Αγγίζεις την Υφή της Ουσίας, 

ξέρεις ότι είναι γεμάτη Φως.  



Αν όμως δεν το τολμήσεις ποτέ, 

τότε θα μείνεις στην Άγνοια. 

Δεν θα δεις τη Δύναμη, 

που έχει το Φωτοστέφανο του Άλλου !




Αυτή τον Κοιτάζει, δεν απαντά .




Αυτός, ξεκινάει το Ταξίδι τους στον Ουρανογήινο Χώρο. 

Αυτή κάθεται Κοντά του, Δίπλα του, 

Μαζί του, Σιωπηλός + επιβάτης. 





Ξεκινά με Ευχαριστία … 




Η Ψυχική του Ανάγκη, 

είναι ισχυρότερη από τις ζωικές.





Αυτός ξέρει, ότι η Ζωή είναι Δώρο για την Ψυχή, 

και δεν σπαταλά ούτε Στιγμή. 




Η Ζωή του μπορεί να είναι Δειλή, 

γιατί ξέρει ότι μπορεί να Πεθάνει. 

Η Ψυχή του όμως, έχει Τόλμη, γιατί είναι Αθάνατη. 



Η αξιοποίηση της Στιγμής, είναι θεμελιακή για την Ψυχή του, 

διότι αρχίζει με την ίδια τη Ζωή, που είναι Δώρο του Χρόνου,

 για να εργαστεί ανάμεσα στους Ζωντανούς. 

Κάθε του Λέξη, είναι μια Έλξη.



Μοιράζεται Μαζί της, και Μαζί Του, τις Σκέψεις του. 

Είναι Ειλικρινής.

Δεν λέει ψέματα μπροστά σ' Αυτόν που γνωρίζει τα πάντα γι' αυτόν,

 και Του οφείλει την ίδια του την Ζωή.



Δεν ξεχνά επίσης, την Ουσία και το Φως που έχει Μαζί του, 

Δίπλα του, Κοντά του. 

Κάθε φορά που την βοηθά, κάνει καλό και στην Ψυχή του. 



Την Αγαπάει, δεν της το λέει όμως με Λόγια.

Είναι Χαρούμενος, 

και προσπαθεί να της το αποδειξει με πράξεις.



Θέλει να έχει Δεσμό μαζί της, 

μία Σχέση διαχρονική, με Ελεύθερη Βούληση.

Πιστεύει στο : 

Αγάπα Θεία, και κάνε ό,τι θες.



Η Αρμονία δεν χρειάζεται κάποιο αίτημα, 

είναι καθήκον του από την αρχή .

Ολοκληρώνει με Ευχαριστία για το Ταξίδι τους, 

και επιστρέφει στον γήινο Χώρο.



-Σ' ευχαριστώ, ώρα να φύγω.

-Κι εγώ … Σ’ ευχαριστώ πολύ !

-Όχι εμένα, Τον Κύριο !


-Στάσου, περίμενε. Δως μου το χέρι σου.

-Ορίστε ;

-Το χέρι σου.

Αυτή ανοίγει το χέρι της, Κοιτώντας τον στα μάτια, 

περιμένοντας το δικό του.

Την κοιτάζει με απορία, 

ακουμπάει απαλά το χέρι του πάνω στο δικό της.

 


Αυτή, του το σφίγγει, και σκύβει γρήγορα και του το Φιλά.



Ένα ρεύμα τον χτυπά ξαφνικά, από το κεφάλι του, 

προς τα κάτω στην σπονδυλική του στήλη. 




Έτοιμος να ξεσπάσει σε κλάματα .


-Όχι, μη, τι κάνεις ; Δεν είναι σωστό .


-Μη μιλάς …


-Γιατί ; Γιατί το έκανες, δεν έπρεπε.

-Μη μιλάς …

Ο συντονισμός των Ψυχών γίνεται σπάνια σε όλα τα επίπεδα, 

όπως αυτή τη Στιγμή.



Έγινε ένα Κράμα, που ξεπέρασε τα όρια του Δεσμού. 

Οι Ψυχές τους απελευθερώθηκαν.

Έσπασαν τα Δεσμά τους, και τα αντικατέστησαν με Δεσμό. 


Ένιωσαν έμπρακτα την Γαλήνη.

Είδαν μαζί το Φως, και ήπιαν την ίδια Ουσία ταυτόχρονα, 

χωρίς να περιμένουν.

Αξιοποίησαν την Στιγμή, για να την αλλάξουν σε Γεγονός, 

που συμβάλλει στην Ελεύθερη Τελειότητα.



Ένα τελευταίο Βλέμμα.

Μέσα στα μάτια τους, τα Βλέμματά τους Είδαν το Φως. 




Το Ουράνιο Φως, που δίνει Ζωή στην Ύπαρξη τους, 

ενισχύοντας την Ουσία της Ψυχής τους.



Ο καθένας τους, πήρε τον δρόμο της επιστροφής.


-Ψυχή μου ! 

-Μου αρέσει να Ταξιδεύω (τα άξια οδεύω) Μαζί σου . 

-Εσένα ;

 

0 - Αυτοπαρουσίαση - Η Διαθήκη του Ά-Γνωστού

0 - Η Διαθήκη του Ά-Γνωστού - Αυτοπαρουσίαση