048 - The Communion of Essences

048 - The Communion of Essences

In the Heaven of my Soul,

Stars gaze upon the stars.

In every Place, the Moment,

in every Act, Life.

Through Pain, through Joy,

through Love, through Agony.

I coexist with the World, Absent,

yet Omnipresent.

In the ocean of Tears,

I, Man, sail on;

With the Melody of my Soul,

shipwrecked by Love and pain.

In the Embrace of Time,

my Life Blooms.

In the sleep of Aeons,

Pain softly whispers.

Amidst the Silence of Night,

my Soul sings.

And a Star is born,

in the dawn that is to come.

In the dance of Fate,

my Heart struggles.

In the shadow of Others,

my Light rises.

It is You!

Do you hear me? You!

An equation of X - Y,

your very Soul.

I am here and I will tell you:

My God, how much I Love you?

The true Risk,

I find within your Love.

"Co-existence" (Syn-existence) they call it, those

who do not know Life.

"Co-Essence" (Syn-Ousia) I call it,

my unique Star!

In your Love I find

my own Truth.

- My Soul!

- Do you see the Place I have for you,

to dwell within my Heaven?

https://online.fliphtml5.com/afjij/psks/

48 - Η Συνουσία των Ψυχών

48 - Η Συνουσία των Ψυχών

Στον Ουρανό της Ψυχής μου, 

Αστέρια αστεροσκοπούν.  

Σε κάθε Τόπο, η Στιγμή, 

σε κάθε Πράξη, η Ζωή.

Μέσα στον Πόνο, στη Χαρά, 

στον Έρωτα, στην Αγωνιά .  

Συνυπάρχω με τον Κόσμο Απών, 

αλλά και Πανταχού Παρών .

Στον ωκεανό των Δακρύων, 

ο Άνθρωπος πλέω .

Με τη Μελωδία της Ψυχής μου, 

από Αγάπη και Πόνο ναυαγισμένη .  

Στην Αγκαλιά του Χρόνου, 

η Ζωή μου Ανθίζει .

Στον ύπνο των Αιώνων, 

ο Πόνος σιγοψιθυρίζει .

Μες στη Σιωπή της Νύχτας, 

η Ψυχή μου τραγουδά . 

Κι ένα Αστέρι γεννιέται, 

στο ξημέρωμα που θα 'ρθει .  

Στον χορό της Μοίρας, 

η Καρδιά μου παλεύει .  

Στη σκιά των Άλλων, 

το Φως μου ανατέλλει .

Είσαι Εσύ !

Μ’ ακούς ; Εσύ ! 

Μία εξίσωση Χ - Ψ,

η δική σου η Ψυχή .

Είμαι εδώ και θα στο πω : 

Θεέ μου, πόσο σ’ Αγαπώ ;

Το αληθινό το Ρίσκο,

στην Αγάπη σου το βρίσκω .

Συν + Ύπαρξη το λένε αυτοί,

που δεν ξέρουν την Ζωή.

Συν + Ουσία την λέω εγώ,

Αστέρι μου μοναδικό !

Στην Αγάπη σου βρίσκω 

τη δική μου Αλήθεια . 

-Ψυχή μου !

-Βλέπεις τον Τόπο που σου έχω, 

να κατοικείς στον Ουρανό μου ;

 

https://online.fliphtml5.com/afjij/eunb/

047 - The Key of Truth

047 - The Key of Truth

Somewhere in Space and Time,

there lived a Man,

who searched for the Key of Truth.

The Man was not merely a Name,

but the very Essence (Ousia) of his Existence.

He lived in a World

where Paradoxes were a daily reality.

Solving them

was but the Beginning of a new Discovery.

His Adventure began

when he stood before a T-Oichos—a Greek play on words 

where a Wall (Toichos) mirrors the Sound and the Echo (T’ichos).

The wall was covered in Symbols.

These Symbols were "Open Source,"

yet written in a Language that the Man could not understand.

They were Visible, yet their Meaning remained Invisible.

The Man did not lose heart.

Instead, he decided to seek not only Understanding,

but also the Beauty hidden within the Simplicity of the Symbols.

And so, he began to travel the World,

searching for someone

who could translate the Symbols for him.

On his journey, he met many Sages and Mages,

but none could give him the Answer he sought.

Until he found himself in a Garden

where Time itself seemed to have stood still.

There, a woman with eyes full of Stars said to him:

- I hold the Key of Truth.

It is not the Language that you do not understand,

but the Language of your Soul,

which you have not yet Heard.

The Man realized

that Truth was not something to be found within the Symbols,

but something he had to discover Within himself.

With this Revelation,

the Man continued his Journey,

no longer as a Seeker of Truth, but as its Bearer.

The Man himself became a Symbol.

A Symbol of Seeking,

of Discovery, and of the Acceptance of the Beauty of the Invisible.

- My Soul!

- You have held the Key to my Thought,

from the Moment I first knew you!”

 

https://online.fliphtml5.com/afjij/lkby/

47 - Το Κλειδί της Αλήθειας

47 - Το Κλειδί της Αλήθειας 

Κάπου στον Χώρο και τον Χρόνο, 

υπήρχε ένας Άνθρωπος, 

που αναζητούσε το Κλειδί της Αλήθειας.

Ο Άνθρωπος, δεν ήταν απλώς ένα Όνομα, 

αλλά η Ουσία της Ύπαρξής του. 

Ζούσε σ’ έναν Κόσμο, 

όπου τα Παράδοξα ήταν καθημερινότητα. 

Η Λύση τους, 

δεν ήταν παρά η Αρχή μιας νέας Ανακάλυψης.

Η Περιπέτειά του ξεκίνησε, 

όταν βρέθηκε μπροστά σ’ έναν Τ-Οίχο (Τον Ήχο - Την Ηχώ), 

γεμάτο από Σύμβολα. 

Τα Σύμβολα αυτά ήταν ανοιχτού Κώδικα, 

αλλά γραμμένα σε μια Γλώσσα που ο Άνθρωπος δεν καταλάβαινε. 

Ήταν Ορατά, αλλά το Νόημά τους παρέμενε Αόρατο.

Ο Άνθρωπος δεν απογοητεύτηκε. 

Αντίθετα, αποφάσισε να μην αναζητήσει μόνο την Κατανόηση, 

αλλά και την Ομορφιά που κρύβεται στην Απλότητα των Συμβόλων.

Και έτσι, άρχισε να ταξιδεύει στον Κόσμο, 

αναζητώντας κάποιον, 

που θα μπορούσε να του μεταφράσει τα Σύμβολα.

Στο ταξίδι του, συνάντησε πολλούς Σοφούς και Μάγους, 

αλλά κανείς δεν μπορούσε να του δώσει την Απάντηση που έψαχνε. 

Μέχρι που βρέθηκε σ’ έναν Κήπο, 

όπου ο Χρόνος φαινόταν να έχει σταματήσει. 

Εκεί, μια γυναίκα με μάτια γεμάτα από Αστέρια του είπε :

-Έχω το Κλειδί της Αλήθειας. 

Δεν είναι η Γλώσσα που δεν καταλαβαίνεις, 

αλλά η Γλώσσα της Ψυχής σου, 

που δεν έχεις Ακούσει ακόμη.

Ο Άνθρωπος κατάλαβε, 

ότι η Αλήθεια δεν ήταν κάτι που θα βρισκόταν στα Σύμβολα, 

αλλά κάτι που έπρεπε ν’ ανακαλύψει Μέσα του. 

Μ’ αυτή την Αποκάλυψη, 

ο Άνθρωπος συνέχισε το Ταξίδι του, 

όχι πια ως Αναζητητής της Αλήθειας, αλλά ως Φορέας της.

Ο Άνθρωπος έγινε ο ίδιος ένα Σύμβολο. 

Ένα Σύμβολο της Αναζήτησης, 

της Ανακάλυψης και της Αποδοχής της Ομορφιάς του Αόρατου.

-Ψυχή μου ! 

-Εσύ έχεις το Κλειδί της Σκέψης μου, 

από τη Στιγμή που σε γνώρισα !

 

https://online.fliphtml5.com/afjij/ibfm/