060 - The Souls of the Shore

060 - The Souls of the Shore

At the water’s edge,I gaze upon Souls.

They stand motionless,shining in the Sunlight.

They are not Bodies, but Images that endure.

Within the Memory of Trees, that turn into Books.

Each Leaf, a Page, each Branch, a Story.

The ink of Souls

saturates the Paper,

leaving behind their Trace.

Their Bodies, the People on the Shore.

Seeking to find warmth,in a world growing cold.

Constantly drifting in and out, of the water that cools them.

But warmth is not foundon this Shore.

It is found in the sharing of hidden Solitudes.

In that kinship, where Souls Commune.

- My Soul!

- On which Shore are you, so I may come and find you?

 

https://online.fliphtml5.com/afjij/blzh/

60 - Οι Ψυχές της Παραλίας

60 - Οι Ψυχές της Παραλίας

Στην άκρη του κύματος, 

αντικρίζω Ψυχές.

Στέκονται ακίνητες, 

και λάμπουν στο Φως του Ήλιου.

Δεν είναι Σώματα, 

μα Εικόνες που μένουν .

Στη Μνήμη των Δέντρων, 

που γίνονται Βιβλία.

Κάθε Φύλλο, μια Σελίδα, 

κάθε Κλώνος, μια Ιστορία.

Το μελάνι των Ψυχών, 

εμποτίζει το Χαρτί, 

αφήνοντας το Ίχνος τους.

Τα Σώματα τους, 

οι Άνθρωποι στην Παραλίας.

Ψάχνουν ζέστη ν' αποκτήσουν, 

σ' ένα κόσμο που κρυώνει.

Συνεχώς μπαινοβγαίνουν, 

στο νερό που τα δροσίζει .

Αλλά η ζέστη δε βρίσκεται, 

σ' αυτή τη Παραλία.

Βρίσκεται στη μοιρασιά, 

των κρυφών Μοναξιών.

Σ' αυτή τη συγγένεια, 

που οι Ψυχές Επικοινωνούν.

-Ψυχή μου !

-Σε ποια Παραλία βρίσκεσαι να ‘ρθω να σε βρω ;

 

https://online.fliphtml5.com/afjij/nadr/

059 - The Flame

059 - The Flame

The Landscape:

A beach filled with trees, eucalyptus, and palm trees.

There, the Sun nestles within the Sea, 

and the salt brings flavors from afar.

Two Voices are heard over the waves, on a beach.

Body:

- My Soul, do I see from here what you see?

Soul:

- I see more.

I see people standing still by the Sea.

Body:

- I don’t understand what you mean; the people are moving.

Soul:

- My Body, I am not speaking of physical humans, 

but of the Trees.

Those that carry a piece of their Life to us. 

I see these Trees turning into Books. 

And within them, 

they will carry the ink of certain Souls of Humanity.

- An offering for all of Humanity. 

I See, too, the Worlds that were bridged by their Pages.

Body:

- The ordinary people... do you not see them?

Soul:

- I see the bodies of People trying to find warmth. 

But they are searching in the wrong places... 

You, my Body, what do you see?

Body:

- I see ordinary people of flesh and bone, 

in and out of the Sea. 

One moment they try to cool their bodies in the Water, 

and the next, to warm them in the Sun.

Soul:

- Do they succeed?

Body:

- Probably not. 

Because they keep moving in and out constantly.

Soul:

- Do they enjoy it? 

Is it that they are unbalanced (unstable)?

Body:

- No. I would rather characterize them 

as unharmonious (discordant).

Body:

- You, my Soul, 

can you stand the heat?

Soul:

— Yes, I love to be aflame, set on fire by the glowing Infinity.

Body:

- What is that?

Soul:

- I'll explain it to you another time.

Body:

- Can you endure the cold?

Soul:

- Yes, I can endure it, but I do not desire it.

Body:

- Which cold is the one that disturbs you the most?

Soul:

— The cold Hearts of People.

Body:

- Do you think that when they go out to the beach, they manage to get warm under the Sun? Is that how they achieve it?

Soul:

- No, my Body, it doesn't happen that way.

Body:

- How does it happen then, my Soul?

Soul:

- People must start sharing.

Body:

- Sharing what?

Soul:

- What else? Each one their Loneliness. 

That is how they will come closer. 

They will find themselves Beside one another, 

and some will begin to be Together.

Body:

- And where is the right place for this to happen?

Soul:

- Within our Hearts. 

When we share our Loneliness, 

when we open our Hearts to Others 

that is where the true warmth is found. 

To grow warm, 

Human Hearts must come Close to one another.

That is how they will form Relationships. 

If these endure through Time, they will become Bonds. 

Otherwise, they will remain mere Contacts, 

Strangers among Strangers.

Body:

— Is it possible for it to happen this way?

Soul:

— Yes, simply by sharing our Loneliness, by offering it to Others.

Body:

— My Soul, thank you for what you share with me.

Soul:

— I thank you, my Body, 

because you have the willingness to Communicate with me.

The Aftermath:

This Dialogue was heard by the People on that beach, 

and they began to share everything with one another. 

They shared Laughter, Tears, Stories, and Silences. 

Every time someone shares, 

their Heart becomes a little warmer 

and their life a little brighter.

The Soul and the Body 

saw the Transformation and smiled. 

They know that true warmth is not found in the fire of the Sun, 

but in the flame that exists within us. 

The flame of Love and Solidarity.

 - My Soul!

- With whom do you share your Loneliness?

https://online.fliphtml5.com/afjij/rngn/

59 - Η Φλόγα

59 - Η Φλόγα

Το τοπίο  : 

Μια παραλία γεμάτη με δέντρα, ευκάλυπτους και φοίνικες .

Εκεί, ο Ήλιος φωλιάζει στη Θάλασσα, 

και το αλάτι φέρνει γεύσεις από μακριά. 

Δύο Φωνές, ακούγονται πάνω από το κύμα, 

 σε μια παραλία.

Σώμα :

-Ψυχή μου, Βλέπω από εδώ ό,τι εσύ Βλέπεις ;

Ψυχή :

-Βλέπω περισσότερα. 

Βλέπω ακίνητους Ανθρώπους δίπλα στην Θάλασσα .

Σώμα :

-Τι εννοείς δεν σε καταλαβαίνω, μα κινούνται οι Άνθρωποι .

Ψυχή :

-Σώμα μου, δεν μιλάω για τους φυσικούς Ανθρώπους, 

αλλά, για τα Δέντρα. 

Αυτούς που μας μεταφέρουν κομμάτι της Ζωής τους.

Βλέπω αυτά τα Δέντρα να γίνονται Βιβλία. 

Και μέσα τους, αυτά θα μεταφέρουν 

το μελάνι κάποιων Ψυχών της Ανθρωπότητας.

Προσφορά για όλη την Ανθρωπότητα .

Βλέπω, και τους Κόσμους που γεφυρώθηκαν από τις Σελίδες τους . 

Σώμα :

-Τους κανονικούς Ανθρώπους, δεν τους Βλέπεις ;

Ψυχή :

-Βλέπω σώματα Ανθρώπων, 

που προσπαθούν να βρουν ζέστη. 

Αλλά ψάχνουν σε λάθος μέρη …

Εσύ Σώμα μου, τι βλέπεις ;

Σώμα :

-Βλέπω κανονικούς Ανθρώπους με σάρκα και οστά, 

μέσα και έξω από τη Θάλασσα.

Τη μια προσπαθουν να δροσίσουν τα σώματα τους στη Θάλασσα, 

και την άλλη, να τα ζεστάνουν στον Ήλιο .

Ψυχή :

-Τα καταφέρνουν ;

Σώμα :

-Μάλλον όχι .

Ψυχή :

-Γιατί ;

Σώμα :

-Γιατί μπαινοβγαίνουν συνεχώς .

Ψυχή :

-Το απολαμβάνουν ;

Σώμα :

-Δεν ξέρω, ίσως .

Ψυχή :

-ΕΙναι ανισόρροποι δηλαδή ;

Σώμα :

-Όχι. 

Θα προτιμούσα να τους χαρακτηρίσουμε δυσαρμονικούς .

-Εσύ Ψυχή μου, αντέχεις την ζέστη ;

Ψυχή :

-Ναι, μου αρέσει να φλέγομαι, 

από το διάπυρο Άπειρο .

Σώμα :

-Τι είναι αυτό ;

Ψυχή :

-Θα σου το εξηγήσω κάποια άλλη φορά .

Σώμα :

-Το κρύο το αντέχεις ;

Ψυχή :

-Ναι το αντέχω, αλλά δεν το επιθυμώ .

Σώμα :

-Πιο κρύο είναι αυτό, που σε ενοχλεί ;

Ψυχή :

-Οι κρύες Καρδιές των Ανθρώπων .

Σώμα :

-Λες όταν βγαίνουν στην παραλία, 

να καταφέρνουν να ζεσταθούν, 

κάτω από τον Ήλιο ; 

Έτσι το καταφέρνουν ;

Ψυχή :

-Όχι Σώμα μου, δεν γίνεται έτσι .

Σώμα :

-Πώς γίνεται αυτό, Ψυχή μου ;

-Πρέπει οι Άνθρωποι να ξεκινήσουν να μοιράζονται .

Σώμα :

-Τι να μοιράζονται ;

Ψυχή :

-Τι άλλο ; Ο καθένας την Μοναξιά του .

Έτσι θα ‘ρθουν πιο κοντά. 

Θα βρεθούν ο ένας Δίπλα στον άλλο, 

και κάποιοι θα αρχίσουν να είναι Μαζί .

Σώμα :

-Και πού είναι το σωστό μέρος να γίνει αυτό ; 

Ψυχή :

-Μέσα στις Καρδιές μας. 

Όταν μοιραζόμαστε τη Μοναξιά μας.

Οταν ανοίγουμε τις Καρδιές μας στους Άλλους 

Εκεί βρίσκεται η αληθινή ζέστη . 

Οι Καρδιές των Ανθρώπων, 

για να ζεσταθούν, 

πρέπει να ‘ρθουν Κοντά η μία στην Άλλη .

Έτσι θ’ αποκτήσουν Σχέσεις μεταξύ τους.

Αν αυτό κρατήσει στο Χρόνο, θα γίνουν Δεσμοί .

Αλλιώς θα παραμείνουν απλές Επαφές, 

Άγνωστοι, μεταξύ Αγνώστων .

Σώμα :

-Είναι δυνατόν να γίνεται αυτό, μ’ αυτόν τον τρόπο ;

Ψυχή :

-Ναι απλά μοιράζοντας την Μοναξιά μας, 

προσφέροντας την στους Άλλους .

Σώμα :

-Ψυχή μου, σ' ευχαριστώ γι’ αυτά που μοιράζεσαι μαζί μου .

Ψυχή :

-Εγώ σ' ευχαριστώ Σώμα μου, 

γιατί έχεις την διάθεση να Επικοινωνείς Μαζί μου .

Αυτόν τον Διάλογο, 

τον άκουσαν οι Άνθρωποι που ήταν σ' αυτή την Παραλία, 

και άρχισαν να μοιράζονται μεταξύ τους τα πάντα.

Μοιράστηκαν Γέλια, Δάκρυα, Ιστορίες και Σιωπές . 

Κάθε φορά που κάποιος μοιράζεται, 

η Καρδιά του γίνεται λίγο πιο ζεστή, 

και η ζωή του πιο φωτεινή .

Οι Άνθρωποι μοιράστηκαν τις Μοναξιές τους, 

και ήρθαν κοντά ο ένας στον άλλο.

Η Ψυχή και το Σώμα είδαν την Μεταμόρφωση, 

και χαμογέλασαν . 

Γνωρίζουν ότι η αληθινή ζέστη, 

δε βρίσκεται στη Φωτιά του Ήλιου, 

αλλά στη φλόγα που υπάρχει μέσα μας.

Τη φλόγα της Αγάπης και της Αλληλεγγύης .

-Ψυχή μου ! 

-Εσύ με ποιον μοιράζεσαι τη Μοναξιά σου ;

 

https://online.fliphtml5.com/afjij/hffj/