🎁 Δώρα στην Ανθρωπότητα · Free Gifts 🌹
Free gifts for every soul · Δημιουργία: Alexinor Arcane 🌹 · με τη βοήθεια AI (Grok Bot)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα #AlexinorArcane. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα #AlexinorArcane. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

093 - The Enigma

093 - The Enigma



It was past 11:00 PM.

The moon hung beautiful in the night sky, 

and the starlight cast its glow over the picturesque fishing village.

A summer bar by the shore was filled with beautiful music. 

People were enjoying the night's cool breeze, 

the melodies, and their drinks.



Some faces were smiling, others were pensive, 

and some seemed lost in thought. Everyone was expressing whatever occupied their mind at that very moment.

At a table near me, a couple arrived.

Both the girl and the young man were striking in their appearance. 

Let’s call them Couple A. They walked hand in hand until the moment they were about to sit. However, they didn't sit next to each other; 

they sat directly across from one another.



A shadow seemed to linger on their faces. 

They placed their order and their drinks arrived.

After a while, another couple appeared. They were clearly expected. This young man and woman were also handsome. 

Let’s call them Couple B.

Upon entering, the young man from Couple B made an innocent yet sexist comment about the hair of the woman from the first couple. Woman A responded with a smile 

and a piercing look straight into his eyes.




They all began to talk together, 

smiling and enjoying each other’s company. 

As time went by, 

Young Man B leaned down and picked up a few small pebbles.

Laughing, he masterfully tried to toss them 

into the cleavage of the other woman not his own partner's. 

A look of wonder crossed the others' faces, but they left it unmentioned, simply shaking their heads.

I wondered: who gave him such boldness?



This piqued my curiosity, 

and I continued to observe the dynamics of this group how they were having fun, and if they were actually having fun at all. 

Many songs played, including some Greek ones. 

The woman from Couple A began to hum along to the lyrics:

- What do you say? Will we finally become lovers?

She cast fleeting glances at the young man from Couple B.

Strange? Coincidence?

Her partner observed her discreetly.

Something was definitely wrong. 


Suddenly, the young man from Couple B 

tried to exhale cigarette smoke directly 

into the face of the other man's partner, rather than his own.



He was obviously trying to tease her... 

but the attempt failed 

because the wind was blowing in the opposite direction.




Again, the others remained indifferent.



I had seen many things, 

but so many occurrences at once, 

and without a single reaction?



I was puzzled.



The fun continued throughout the bar with 

laughter, shouting, dancing, and smiles. 



A second round of drinks arrived. 



The mood grew more intense, 

and the nonsense increased but not for everyone.



Time passed, 

and my curiosity grew regarding what would happen next.

 


And indeed, after a while, a new incident occurred.



The man from Couple B found a pen somewhere, 

stood up, 

and quickly drew a "tattoo" on the other woman’s arm. 

A single letter: S. 

Fast as Superman, he left his mark on her skin.

- Crazy?

She accepted it!

Everyone was speechless. 

Allowing herself to be "branded" by someone else was a surprise. 




Her husband, laughing, took a photo of it.

I wondered why.



More drinks were served. 

Dizziness soon set in. 

Woman B went to the restroom.




Man B was now leaning on Woman A’s shoulder. 

Clearly intoxicated, 

he was pouring out his "sorrows" 

and whatever else he wanted into her ear. 

This lasted for quite a while.

Ridiculous.

She was laughing! Man A started laughing too. 

He was in the middle of a tragic comedy.

Public Humiliation, I would call it.



I thought Man A would cause a scene; 

it was the most expected reaction. 


Yet, outwardly calm, he continued sipping his drink.


I was stunned. 


- What is going on next to me?

I whispered.


Was he playing the role of the victim, while not actually being one?

 

Was he calmly gathering evidence and proof to use at a later time? 


Why was this tolerance allowed by the rest? 


Was it because of their intimacy or their long-standing friendship?


Yet, Respect seemed to be absent, even among friends. 


Or was something else happening? 


An attraction that, fueled by alcohol and a good mood, 

slipped into a public manifestation? 


Or perhaps some form of revenge?


Time passed. 


The bill came. 

The moment for the couples to part ways arrived.

And yet, once more: 

Woman A squeezed Young Man B’s shoulder.



What does this signify?

That she can lean on him?

Another mystery.


After they all greeted and kissed each other, they departed. 

But in the first couple, I noticed a paradox. 

While they walked hand in hand with their Bodies, 

their Shadows were not holding hands.

- Fortunately... I am Alone, I soliloquized.


- My Soul!

- Perhaps you know the solution to this entire Enigma?


 

93 - Το Αίνιγμα

93 - Το Αίνιγμα 



Ώρα μετά τις 23:00.

Το φεγγάρι πανέμορφο στο νυχτερινό Ουρανό, 

και η αστροφεγγιά έδινε τα φώτα της στο πανέμορφο ψαροχώρι. 


Ένα καλοκαιρινό μπαράκι δίπλα στο κύμα με όμορφη μουσική. 

Ο κόσμος απολάμβανε την νυχτερινή δροσιά, 

την μουσική, και το ποτό του. 

Άλλα πρόσωπα χαμογελαστά, άλλα σκεπτικά, άλλα χαμένα. 

Ο καθένας εξέφραζε, 

ότι είχε στο μυαλό του εκείνη τη Στιγμή.

Στο τραπέζι κοντά μου, ένα ζευγάρι έκανε την παρουσία του. 



Όμορφη η κοπέλα, όμορφο και το παλικάρι.

Ας το ονομάσουμε το ζευγάρι Α.

Πιασμένοι χέρι χέρι, μέχρι την στιγμή που ήταν να καθίσουν. 

Δεν κάθισαν όμως ο ένας Δίπλα στον άλλο. 

Κάθισαν, ο ένας Απέναντι στον άλλο. 

Υπήρχε μία σκιά στα πρόσωπά τους. 

Έδωσαν την παραγγελία τους και ήρθαν τα ποτά τους. 

Μετά από λίγο, εμφανίστηκε ένα ακόμη ζευγάρι. 

Σίγουρα το περίμεναν. 

Η κοπέλα και ο νεαρός, ωραία παιδιά. 

Άς το ονομάσουμε το ζευγάρι Β.

Με την είσοδό τους, ο νεαρός από το Β ζευγάρι, έκανε ένα αθώο σεξιστικό σχόλιο για τα μαλλιά της κοπέλας του πρώτου ζευγαριού. 

Η κοπέλα Α, ανταπέδωσε με ένα Χαμόγελο, 

και ένα κάρφωμα στα μάτια του.



Ξεκίνησαν να συζητούν όλοι μαζί, να χαμογελούν, 

και να απολαμβάνουν ο ένας την παρέα του άλλου.

Στην πορεία του χρόνου, ο νεαρός  Β, 

έσκυψε και πήρε μερικά μικρά πετραδάκια. 


Γελώντας, προσπαθούσε να τα ρίξει με μαεστρία στο ντεκολτέ του στήθους, όχι όμως της γυναίκα του, αλλά στην κοπέλα του άλλου.

Ένα Βλέμμα Απορίας υπήρξε στους υπόλοιπους, 

αλλά το άφησαν ασχολίαστο κουνώντας τα κεφάλια τους.

-Αναρωτήθηκα, ποιος του έδωσε αυτό το θάρρος ;

Αυτό με έκανε να νιώσω περιέργεια, 

και να συνεχίσω να παρατηρώ την λειτουργία αυτής της παρέας. 

Πώς διασκέδαζε, και αν διασκέδαζε τελικά.

Πολλά τραγούδια ακούστηκαν, μεταξύ αυτών και κάποια ελληνικά. 

Η κοπέλα από το Α ζευγάρι, ξεκίνησε να σιγοτραγουδά το τραγούδι : 

-Εσύ τι λες, θα γίνουμε επιτέλους Εραστές ;

Ρίχνοντας κλεφτές ματιές στο νεαρό από το Β ζευγάρι.

-Περίεργο ;

-Τυχαίο ;

Ο σύντροφός της, την Παρατηρούσε διακριτικά.


Σίγουρα κάτι δεν πήγαινε καλά. 

Ξαφνικά ο νεαρός από το Β ζευγάρι προσπαθούσε να εκπνεύσει τον καπνό από το τσιγάρο του, πάνω στο πρόσωπο όχι της γυναίκας του, αλλά στην σύντροφο του άλλου.



Για να την πειράξει προφανώς …

Ανεπιτυχής η προσπάθεια, 

λόγω του ανέμου που φυσούσε αντίθετα.






Και πάλι, οι υπόλοιποι Αδιαφόρησαν. 


-Είχα δει πολλά και διάφορα, αλλά τόσα μαζεμένα, 

και χωρίς καμία Αντίδραση ;


Απόρησα.


Η διασκέδαση, συνέχιζε σ’ όλο το μαγαζί με πολλά γέλια, 

φωνές, χορό, χαμόγελα.


Ο δεύτερος γύρος με τα ποτά ήρθε στο τραπέζι.


Το κέφι πιο έντονο, οι ασυναρτησίες περισσότερες.


Όχι όμως απ' όλους.


Η ώρα περνούσε, 

και η Απορία μου μεγάλωνε για το τι θ’ ακολουθήσει.


Και ναι, μετά από λίγο, ένα καινούργιο συμβάν.







Ο άντρας του Β ζευγάριου κάπου, 

βρήκε ένα στυλό και αφού σηκώθηκε, 

έκανε ένα Τατουάζ γρήγορα στο χέρι της άλλης γυναίκας.

Ένα γράμμα, ένα S.

Γρήγορος σαν τον Σούπερμαν, άφησε το ίχνος του στο δέρμα της.

-Τρελό ;

-Αυτή το δέχτηκε !

Όλοι Άφωνοι.

Το να επιτρέψει τον Στιγματισμό της  

από κάποιον άλλο, προκάλεσε Έκπληξη.



Ο άντρας της γελώντας, το έβγαλε Φωτογραφία.


-Γιατί άραγε ;



Τα ποτά έκαναν και άλλη γύρα στο τραπέζι τους.

Δεν άργησε να έρθει και η Ζαλάδα.

Η γυναίκα Β πήγε στο μπάνιο.




Ο άνδρας Β βρέθηκε ακουμπισμένος στον ώμο της Α γυναίκας.

Φανερά ζαλισμένος, έλεγε τον Πόνο του, 

και ότι άλλο ήθελε στο αυτί της.



Αυτό κράτησε αρκετή ώρα.

Γελοίο …

Αυτή γελούσε !

Ο Α άνδρας έβαλε κι αυτός τα γέλια.

Βρισκόταν σε μια τραγική κωμωδία.


Δημόσια ξεφτίλα θα το έλεγα εγώ. 


Πίστεψα πως ο Α θα έκανε σκηνή, το πλέον αναμενόμενο.


Κι όμως, εξωτερικά ατάραχος συνέχισε το ποτάκι του.


Άφωνος εγώ.


-Τι γίνεται δίπλα μου, σιγοψιθύρισα.


Μήπως αφήνεται στο ρόλο του θύματος, αλλά τελικά δεν είναι θύμα ;


Απλώς συλλέγει ήρεμος Στοιχεία, και Αποδείξεις, 

για να τα χρησιμοποιήσει κάποια Στιγμή;


-Γιατί επιτρέπεται αυτή η ανοχή από τους υπόλοιπους ;


-Μήπως ήταν λόγω της Οικειότητας, 

ή λόγω της Φιλίας που είχαν μεταξύ τους ;


Ο Σεβασμός όμως, έδειχνε πώς απουσίαζε, 

ακόμη και μεταξύ Φίλων.


-Μήπως συνέβαινε κάτι άλλο ;


-Μία Έλξη, που λόγω του ποτού και της όμορφης διάθεσης, 

ξέφυγε στην εκδήλωση της ;


-Μήπως κάποια μορφή Εκδίκησης ;

Η ώρα πέρασε.

Ο λογαριασμός ήρθε.

Η ώρα του χωρισμού για τα ζευγάρια έφτασε.

Και πάλι όμως.

Η Α κοπέλα έσφιξε τον ώμο του Β νεαρού.

-Αυτό τι δηλώνει πάλι ;

-Ό,τι μπορεί να βασιστεί πάνω του ;

Κι άλλο μυστήριο.

Αφού χαιρετηθήκαν και φιλήθηκαν όλοι μεταξύ τους, 

αποχώρησαν.

Όμως στο πρώτο ζευγάρι παρατήρησα ένα παράδοξο.


Ενώ περπατούσαν πιασμένοι χέρι χέρι με τα Σώματά τους, 

οι Σκιές τους Δεν ήταν πιασμένες χέρι χέρι.



Ευτυχώς που … Είμαι Μόνος, μονολόγησα.


-Ψυχή μου ! 

-Μήπως εσύ ξέρεις τη λύση, σ' όλο αυτό το Αίνιγμα ;


 

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026

092 - Responsible Soul

092 - Responsible Soul



Responsible Soul,

walking the path of Consistency.


 


Through the passage of Time,

you offer moments of true Dignity.




You leave your own trace within the Book of Humanity.

With steady steps, amidst the routine of Daily Life.



In the dance of Existence,

to the rhythm of Harmony and Freedom,

you dance with care and mindful grace.





The palette of your Emotions

is filled with the entire spectrum of Colors.



It paints the Sky of your Dreams

with stars vibrant and bright 

hanging like jewels upon your own Firmament.




Upon the path of Consistency,

you walk with an unwavering course,

the responsible Soul that you are.



Despite the weight of the everyday,

you never cease to dance.






To the Rhythm of the music,

through Melodies of pure Harmony.



With decisive steps in the dance of Moments,

you create Deeds, destined to remain indelible in Time.





And as the days pass by, like leaves in the wind,

within the garden of your daily devotions,

 radiate Care and Warmth toward all.



And so, you continue to bloom,

discovering your Higher Self

through the sacred process of Transformation.




Responsible Soul, in the journey of your Life,

you continue to write your very own Story.





- My Soul!

- Am I, too, a part of your Story?


 

92 - Υπεύθυνη Ψυχή

92 - Υπεύθυνη Ψυχή



Υπεύθυνη Ψυχή, 

στον δρόμο της Συνέπειας.


 

Στον Χρόνο που περνά, 

χαρίζεις Στιγμές αξιοπρεπείας. 

Αφήνεις το Ίχνος σου  

στο Βιβλίο της Ανθρωπότητας . 


Με βήματα σταθερά, 

στην ρουτίνα της Καθημερινότητας.




Στον χορό της Ζωής, 

σε ρυθμό Αρμονίας και Ελευθερίας,

χορεύεις προσεκτικά και μετρημένα.




Η παλέτα των Συναισθημάτων σου, 

είναι γεμάτη με όλη την γκάμα των Χρωμάτων.




Χρωματίζει τον Ουρανό των Ονείρων σου,

με Αστέρια πολύχρωμα και φωτεινά, 

που κρέμονται σαν στολίδια στον Ουρανό σου.




Στον δρόμο της Συνέπειας, 

βαδίζεις με σταθερή πορεία, 

σαν υπεύθυνη Ψυχή που είσαι.




Παρά την καθημερινότητα, 

συνεχίζεις να χορεύεις ασταμάτητα.




Στον Ρυθμό της μουσικής, 

σε μελωδίες αρμονικές.





Με βήματα αποφασιστικά στον χορό των Στιγμών, 

δημιουργείς Γεγονότα, για να μείνουν ανεξίτηλα στο Χρόνο.




Κι ενώ οι μέρες περνούν, σαν φύλλα στον άνεμο,

στον κήπο των καθημερινών σου υποχρεώσεων, 

συμπεριφέρεσαι με Φροντίδα και Θαλπωρή, προς όλους.



Κι έτσι εσύ, συνεχίζεις να ανθίζεις, 

ανακαλύπτοντας τον Ανώτερο Εαυτό σου,

μέσα από τη διαδικασία της Μεταμόρφωσης.




Υπεύθυνη Ψυχή, στην πορεία της Ζωής σου, 

συνεχίζεις να γράφεις τη δική σου Ιστορία.





-Ψυχή μου ! 

-Είμαι κι εγώ μέρος της δικής σου Ιστορίας ; 


 

0 - Αυτοπαρουσίαση - Η Διαθήκη του Ά-Γνωστού

0 - Η Διαθήκη του Ά-Γνωστού - Αυτοπαρουσίαση