60 - Οι Ψυχές της Παραλίας
Στην άκρη του κύματος,
αντικρίζω Ψυχές.
Στέκονται ακίνητες,
και λάμπουν στο Φως του Ήλιου.
Δεν είναι Σώματα,
μα Εικόνες που μένουν .
Στη Μνήμη των Δέντρων,
που γίνονται Βιβλία.
Κάθε Φύλλο, μια Σελίδα,
κάθε Κλώνος, μια Ιστορία.
Το μελάνι των Ψυχών,
εμποτίζει το Χαρτί,
αφήνοντας το Ίχνος τους.
Τα Σώματα τους,
οι Άνθρωποι στην Παραλίας.
Ψάχνουν ζέστη ν' αποκτήσουν,
σ' ένα κόσμο που κρυώνει.
Συνεχώς μπαινοβγαίνουν,
στο νερό που τα δροσίζει .
Αλλά η ζέστη δε βρίσκεται,
σ' αυτή τη Παραλία.
Βρίσκεται στη μοιρασιά,
των κρυφών Μοναξιών.
Σ' αυτή τη συγγένεια,
που οι Ψυχές Επικοινωνούν.
-Ψυχή μου !
-Σε ποια Παραλία βρίσκεσαι να ‘ρθω να σε βρω ;
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου