58 - Το Χειροφίλημα
-Σ' ευχαριστώ !
-Γιατί ;
-Είναι αργά …
-Δεν πειράζει. Πέρασε.
-Ευχαριστώ, όλα έτοιμα ;
-Ναι τώρα, σχεδόν.
-Εντάξει περιμένω.
-Έτοιμος !
-Σ' ευχαριστώ ! Έχεις δύο λεπτά Χρόνο ;
-Ναι. Θες κάτι ;
-Ναι. Δως μου το χέρι σου .
-Ορίστε, πάρτο.
-Σ' ευχαριστώ !
Το ξέρεις πως η Υφή,
είναι Δώρο για την Αφή ;
-Ορίστε ;
-Μόνο όταν Αγγίζεις την Υφή της Ουσίας,
ξέρεις ότι είναι γεμάτη Φως.
Αν όμως δεν το τολμήσεις ποτέ,
τότε θα μείνεις στην Άγνοια.
Δεν θα δεις τη Δύναμη,
που έχει το Φωτοστέφανο του Άλλου !
Αυτή τον Κοιτάζει, δεν απαντά .
Αυτός, ξεκινάει το Ταξίδι τους στον Ουρανογήινο Χώρο.
Αυτή κάθεται Κοντά του, Δίπλα του,
Μαζί του, Σιωπηλός + επιβάτης.
Ξεκινά με Ευχαριστία …
Η Ψυχική του Ανάγκη,
είναι ισχυρότερη από τις ζωικές.
Αυτός ξέρει, ότι η Ζωή είναι Δώρο για την Ψυχή,
και δεν σπαταλά ούτε Στιγμή.
Η Ζωή του μπορεί να είναι Δειλή,
γιατί ξέρει ότι μπορεί να Πεθάνει.
Η Ψυχή του όμως, έχει Τόλμη, γιατί είναι Αθάνατη.
Η αξιοποίηση της Στιγμής, είναι θεμελιακή για την Ψυχή του,
διότι αρχίζει με την ίδια τη Ζωή, που είναι Δώρο του Χρόνου,
για να εργαστεί ανάμεσα στους Ζωντανούς.
Κάθε του Λέξη, είναι μια Έλξη.
Μοιράζεται Μαζί της, και Μαζί Του, τις Σκέψεις του.
Είναι Ειλικρινής.
Δεν λέει ψέματα μπροστά σ' Αυτόν που γνωρίζει τα πάντα γι' αυτόν,
και Του οφείλει την ίδια του την Ζωή.
Δεν ξεχνά επίσης, την Ουσία και το Φως που έχει Μαζί του,
Δίπλα του, Κοντά του.
Κάθε φορά που την βοηθά, κάνει καλό και στην Ψυχή του.
Την Αγαπάει, δεν της το λέει όμως με Λόγια.
Είναι Χαρούμενος,
και προσπαθεί να της το αποδειξει με πράξεις.
Θέλει να έχει Δεσμό μαζί της,
μία Σχέση διαχρονική, με Ελεύθερη Βούληση.
Πιστεύει στο :
Αγάπα Θεία, και κάνε ό,τι θες.
Η Αρμονία δεν χρειάζεται κάποιο αίτημα,
είναι καθήκον του από την αρχή .
Ολοκληρώνει με Ευχαριστία για το Ταξίδι τους,
και επιστρέφει στον γήινο Χώρο.
-Σ' ευχαριστώ, ώρα να φύγω.
-Κι εγώ … Σ’ ευχαριστώ πολύ !
-Όχι εμένα, Τον Κύριο !
-Στάσου, περίμενε. Δως μου το χέρι σου.
-Ορίστε ;
-Το χέρι σου.
Αυτή ανοίγει το χέρι της, Κοιτώντας τον στα μάτια,
περιμένοντας το δικό του.
Την κοιτάζει με απορία,
ακουμπάει απαλά το χέρι του πάνω στο δικό της.
Αυτή, του το σφίγγει, και σκύβει γρήγορα και του το Φιλά.
Ένα ρεύμα τον χτυπά ξαφνικά, από το κεφάλι του,
προς τα κάτω στην σπονδυλική του στήλη.
Έτοιμος να ξεσπάσει σε κλάματα .
-Όχι, μη, τι κάνεις ; Δεν είναι σωστό .
-Μη μιλάς …
-Γιατί ; Γιατί το έκανες, δεν έπρεπε.
-Μη μιλάς …
Ο συντονισμός των Ψυχών γίνεται σπάνια σε όλα τα επίπεδα,
όπως αυτή τη Στιγμή.
Έγινε ένα Κράμα, που ξεπέρασε τα όρια του Δεσμού.
Οι Ψυχές τους απελευθερώθηκαν.
Έσπασαν τα Δεσμά τους, και τα αντικατέστησαν με Δεσμό.
Ένιωσαν έμπρακτα την Γαλήνη.
Είδαν μαζί το Φως, και ήπιαν την ίδια Ουσία ταυτόχρονα,
χωρίς να περιμένουν.
Αξιοποίησαν την Στιγμή, για να την αλλάξουν σε Γεγονός,
που συμβάλλει στην Ελεύθερη Τελειότητα.
Ένα τελευταίο Βλέμμα.
Μέσα στα μάτια τους, τα Βλέμματά τους Είδαν το Φως.
Το Ουράνιο Φως, που δίνει Ζωή στην Ύπαρξη τους,
ενισχύοντας την Ουσία της Ψυχής τους.
Ο καθένας τους, πήρε τον δρόμο της επιστροφής.
-Ψυχή μου !
-Μου αρέσει να Ταξιδεύω (τα άξια οδεύω) Μαζί σου .
-Εσένα ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου