25 - Μονόλογος ή Διάλογος ;
-Τι κάνεις τώρα ;
-Τίποτα.
-Λες Ψέματα.
-Γιατί ;
-Γιατί μιλάς Μαζί μου !
-Έχεις Δίκιο.
-Νύχτωσε πάλι.
-Εγώ απ’ το πρωί, Ζούσα στο Σκοτάδι.
-Γιατί ;
-Επειδή με Ξέχασαν.
-Ποιοι σε Ξέχασαν ;
-Όλοι.
-Ε και ;
- Με πονάει η Λήθη.
-Γιατί ;
-Γιατί έτσι Ζω στην Ανυπαρξία.
-Λες Ψέματα.
-Εγώ ;
-Ναι.
-Πάνω σε τι ;
-Στο ότι, σε ξέχασαν όλοι.
-Είναι Ψέματα ;
-Ναι.
-Γιατί ;
-Δεν σε ξέχασαν όλοι.
-Με θυμάται κάποιος ;
-Ναι.
-Τον ξέρω ;
-Αυτός πάντως, σε ξέρει καλά !
-Αποκλείεται, ποιος είναι ;
-Αυτός που τον μαθαίνεις σιγά σιγά.
-Δεν αντέχω άλλο, θα μου πεις ποιος είναι ;
-Φυσικά.
-Θα με σκάσεις, πες μου ποιος είναι ;
-Μ’ Ακούς ;
-Τι;
-Σε ρωτάω, μ’ Ακούς ;
-Ναι, γιατί φωνάζεις ;
-Για να μ’ Ακούσεις Ψυχή μου.
-Ωωω …
-Συγχώρεσέ με.
-Μα δεν έκανες κάτι.
-Έκανα αυτό,
που είπα πώς κάνουν οι Άλλοι σε Μένα.
-Σε ξέχασα Ψυχή μου. Συγχώρεσε με ...
-Σ’ αγαπώ !
-Είδες ;
-Τώρα Βλέπεις !
-Σ’ ευχαριστώ Ψυχή μου,
που μ’ έφερες πάλι στο Φως !
-Μα δεν έκανα κάτι.
Εσύ, είδες το Φως που κατοικεί Εντός σου.
-Μα εσύ είσαι το Φως μου !
-Να θυμάσαι Πάντα :
Όταν νιώθεις μοναξιά, Μίλησέ μου, κι εγώ θα σ’ Ακούσω.
-Σ’ ευχαριστώ Ψυχή μου !
-Ψυχή μου !
-Εσύ μ’ Ακούς όταν σου Μιλώ Σιωπηλά ;
.jpeg)
