27 - Το Φεγγάρι του Μεσημεριού

27 - Το Φεγγάρι του Μεσημεριού

Σ’ ένα μαγευτικό φαράγγι, 

υπήρχε ένα μικρό χωριό. 

Οι κάτοικοι του χωριού, πίστευαν σ’ ένα Φεγγάρι, 

που εμφανιζόταν μόνο τη μέρα. 

Ήταν ένα μυστικό.

Ήταν ο Φύλακας της περιοχής. 

Κάθε μεσημέρι, όταν ο Ήλιος ήταν στο αποκορύφωμά του, 

το Φεγγάρι εμφανιζόταν στον Ουρανό, αγκαλιάζοντας τον Κόσμο με την Αόρατη Αγάπη του, όπως κι Εγώ Εσένα. 

Οι κάτοικοι του χωριού, έλεγαν ότι το Φεγγάρι ήταν Παντού. 

Στις πιο κρυφές διαδρομές, στις Στιγμές Χαράς και Λύπης, 

στ' ασήμαντα που παραβλέπουν καθημερινά. 

Ήταν εκεί, όπως κι Εγώ για Σένα Αγάπη μου.

Αθόρυβος και Αόρατος, αγκαλιάζοντάς σε, χωρίς χέρια, 

φέρνοντας την Αγάπη και την Ελπίδα.

Ακόμη κι εμείς μπορεί να μην το βλέπουμε Πάντα, 

όμως το Φεγγάρι είναι εκεί. 

Ακόμα και στ' αδιέξοδα Μονοπάτια που επιλέγουμε ν’ ακολουθήσουμε.

-Ψυχή μου ! 

-Θα είμαι εκεί, το Φεγγάρι σου, μ’ Ακούς ;

 

https://online.fliphtml5.com/afjij/wvxg/

26 - Οι Δύο Τοίχοι

26 - Οι Δύο Τοίχοι 

Σ’ ένα παλιό, 

εγκαταλελειμμένο σπίτι στην άκρη ενός μικρού χωριού, 

βρίσκονταν Δύο Τοίχοι, 

που έδιναν την εντύπωση ότι είναι Ζευγάρι. 

Ήταν οι πιο γνωστοί Τοίχοι στην περιοχή, 

γνωστοί για την Αντοχή, 

και την Ανθεκτικότητά τους.

Αλλά,παρά τη στενή τους Σχέση, 

ποτέ δεν ήταν Μαζί. 

Ένας ήταν ο Βόρειος Τοίχος, 

και ο άλλος ο Νότιος Τοίχος.

 

Αν και βρίσκονταν λίγα μόλις μέτρα μακριά, 

πάντα τους χώριζε, 

μια ανυπέρβλητη Απόσταση.

Κάθε μέρα, 

οι Δύο Τοίχοι Έβλεπαν τον Ήλιο ν’ Ανατέλλει και να Δύει. 

Ποτέ όμως δεν είχαν την ευκαιρία, 

ν’ αγκαλιαστούν και να απολαύσουν Μαζί, 

τον ζεστό Ήλιο.

Παρ’ όλα αυτά, αν και ήταν διαχωρισμένοι από την Απόσταση, 

οι Δύο Τοίχοι, 

έδειχναν πάντα τη Στήριξη και την Ανθρωπιά τους, 

ο Ένας στον Άλλο. 

Παρά την Απόσταση που τους χώριζε, 

οι Δύο Τοίχοι, 

κατάφεραν να βρουν την Αλληλεγγύη και την Ενότητα, 

στην Απομόνωσή τους.

-Ψυχή μου ! 

-Θα είμαι εκεί, μ’ Ακούς ;

 

https://online.fliphtml5.com/afjij/gavo/