64 - Η Πρόσκληση
Οι Προσκλήσεις μοιράστηκαν .
Όσοι της Αποδέχτηκαν, φόρεσαν το Ενδύμα τους.
Εισήλθαν στο Χώρο που ήταν Καλεσμένοι.
Το Φως ήρθε μετά.
Στάθηκε δίπλα στην Ουσία.
Το Φως χάρηκε.
Όμως, η Μεταχαρά που έλαβε η Ουσία, ήταν απερίγραπτη.
Κοντά ναι, Δίπλα ναι, Μαζί ίσως.
Ο Χρόνος θα δείξει.
Οι Ψυχές, ένιωθαν την Αρμονία.
Ήταν γεμάτες Φως και Ουσία.
Έτσι ένιωθαν με τη ζωή της Ανθρωπότητας.
Η Ουσία ήθελε να αγκαλιάσει με στοργή το Φως του,
γιατί Έβλεπε ότι έψαχνε την Θαλπωρή.
Όμως, προσπαθούσε να κρατήσει την Αρμονία μεταξύ τους.
Πάντα περιμένει το Φως, να κάνει την πρώτη κίνηση.
Όχι όμως από Δειλία, αλλά από Σεβασμό.
Για ό,τι έχει Αξία, πρέπει να κάνεις Θυσία.
Αυτό κάνει συνεχώς η Ουσία, περιμένοντας το Φως.
Το Φως Αξίζει.
Η Αξία, έχει Κόστος.
Το Κόστος, έχει Επιλογή.
Η Επιλογή, έχει Απόρριψη.
-Ψυχή μου !
-Εσύ τι Επέλεξες, και τι Απέρριψες ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου