67 - Το Ηλιοβασίλεμα
Περίμενα καιρό αυτή τη στιγμή.
Συναντηθήκαμε πάλι, κάτω από πολύ όμορφες συνθήκες.
Η πέτρα, το νερό, το φως, ο αέρας και η Ουσία.
Το τοπίο :
Μια όμορφη παραλία,
κοντά στη δύση του ζωοδότη Ήλιου.
-Το σκηνικό ήταν το αναμενόμενο ;
-Δεν θα το ‘λεγα.
Η Ουσία, αλλιώς το ‘χε φανταστεί.
Η Ουσία ευχαρίστησε την πέτρα που στέκεται πάνω της.
Το νερό που την δροσίζει.
Τον αέρα που της χαρίζει ζωή.
Το Φως που την φωτίζει.
Η συνέργεια των στοιχείων,
δημιούργησε κατάσταση Αρμονίας.
Ήταν η φύση μέσα στην οποία, ήθελε να ζει η Ουσία.
Η Ψυχή της Ουσίας, έχει ανάγκη μόνο,
την Αρμονία, την Γαλήνη.
Πάντα η Ουσία, προετοιμάζεται για την Χαρά,
για κάθε περίσταση που πρόκειται να ζήσει.
Ανακάλυψε όμως, πως δεν έχει αξία να κυνηγάς τις στιγμές.
Αξία έχει, να ζεις και να ευχαριστείς για τα πάντα.
Για κάθε στιγμή.
Διότι, δεν μπορείς να αλλάξεις το παρελθόν.
Αν νιώθεις πως σε ευχαριστεί,
καλό είναι να αφήνεσαι στο βίωμα το οποίο επιλέγεις εσύ.
Με ελεύθερη βούληση, σε κάθε ευκαιρία που σου δίνεται την συγκεκριμένη στιγμή, να τη ζεις.
Εξού, και η διαφορά του βιώματος και της εμπειρίας.
Το βίωμα το επιλέγεις εσύ.
Την εμπειρία, σου την προσφέρουν οι άλλοι.
-Ψυχή μου !
-Εσύ ζεις την κάθε Στιγμή της Ζωής σου ;
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου