89 - Στ’ Αστέρια της Αγάπης
Σ’ ένα μακρινό πλανήτη,
όπου τ’ αστέρια λάμπουν πιο φωτεινά από ποτέ,
ζούσε ένα ζευγάρι, οι Άλλοι.
Ο Άλλος και η Άλλη,
ήταν δύο Ψυχές που ενώθηκαν στον χώρο της Αιωνιότητας.
Ο Άλλος, με τα μάτια του σαν δύο γαλαξίες,
ήταν ο ποιητής του πλανήτη.
Έγραφε στιχάκια για το Φως των Αστεριών,
και την Αγάπη που τα ενώνει.
Η Άλλη, με τα μαλλιά της σαν ποιήματα από αστραφτερά νήματα,
ήταν η καλλιτέχνης που ζωγράφιζε τον Ουρανό με χρώματα,
από την παλέτα της Καρδιάς της.
Κάθε βράδυ μαζί,
καθόντουσαν στο μπαλκόνι αγκαλιά,
και κοιτούσαν τ’ Αστέρια.
Εκείνος, έγραφε στιχάκια για την Αγάπη τους.
Εκείνη, ζωγράφιζε τον Ουρανό με τα χρώματα της Αρμονίας.
Μια νύχτα,
όταν το μεγαλύτερο Αστέρι έλαμπε πιο έντονα,
ο Άλλος έγραψε ένα στιχάκι για την Άλλη :
Φως μου, είσαι η Ανατολή
και η Δύση μου.
Στον διάκοσμο των αστεριών,
είσαι η πιο λαμπρή μου στιγμή.
Η Άλλη τον κοίταξε με τα μάτια της γεμάτα Αγάπη και είπε :
Εσύ, είσαι το πιο όμορφο Αστέρι που έχω δει.
Στον πλανήτη της Αγάπης, είσαι ο Ουρανός μου.
Ο Άλλος και η Άλλη,
συνέχισαν να χορεύουν στο ρυθμό της Αγάπης,
πάνω στ’ αστέρια τους.
Τα αστέρια έλαμπαν σαν διαμάντια,
και οι διαδρομές τους σχημάτιζαν ανεξήγητα σχήματα.
Μια μέρα,
καθώς περπατούσαν στη αχανή πεδιάδα του πλανήτη τους,
βρήκαν ένα παλιό λυχνάρι.
Ο Άλλος το πήρε στα χέρια του και είπε :
-Δες Άλλη, αυτό το λυχνάρι έχει κρύψει μέσα του,
όλες τις ευχές των ανθρώπων.
Ας το ανάψουμε, και ας ευχηθούμε κάτι μαζί.
Η Άλλη χαμογέλασε και συμφώνησε.
Μαζί κρατήθηκαν αγκαλιά, και άναψαν το λυχνάρι.
Έκλεισαν τα μάτια τους και ευχήθηκαν :
-Να συνεχίσουμε να χορεύουμε στ’ Αστέρια,
ν’ ανακαλύπτουμε τα μυστικά του Κόσμου,
και ν’ Αγαπιόμαστε για πάντα, όπως τώρα.
Το λυχνάρι άρχισε να λάμπει πιο έντονα,
σαν να επιβεβαίωσε την ευχή τους.
Το ζευγάρι, συνέχισε να περπατά στον πλανήτη τους,
αγκαλιά, με το Φως των Αστεριών να τους συνοδεύει.
Η Ιστορία τους έγραφε νέες Σελίδες, στ’ Αστέρια της Αγάπης.
-Ψυχή μου !
-Στις Περσείδες που δεν είδαμε, αλλά που έγιναν το σπίτι μας !
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου