🎁 Δώρα στην Ανθρωπότητα · Free Gifts 🌹
Free gifts for every soul · Δημιουργία: Alexinor Arcane 🌹 · με τη βοήθεια AI (Grok Bot)

Τρίτη 20 Μαΐου 2025

08 - Ο Γύρος του Κόσμου, με μια Άμαξα

 08 - Ο Γύρος του Κόσμου, με μια Άμαξα 



Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα, 

ο Αμαξάς σκεπτόμενος για άλλη μία φορά την αγαπημένη του Νεράιδα, αποφάσισε να κάνει μία ευχή : 


Να κάνει τον Γύρο του Κόσμου Μαζί της.


Χρησιμοποίησε το τηλέφωνο, 

και της ζήτησε ευγενικά εάν μπορεί, να τον μεταφέρει στην πόλη, 

για μία δουλειά μακριά από εκεί που έμενε. 


Η Νεράιδα, 

ανταποκρίθηκε στο αίτημά του και του είπε : 


-Ετοιμάσου, έρχομαι να σε πάρω. 


Ο Αμαξάς, βγήκε και την περίμενε έξω από το σπίτι του.


Η Νεράιδα, 

έφτασε πολύ γρήγορα με την όμορφη Άμαξα της. 


Ο Αμαξάς μπήκε μέσα, και το πρώτο που θαύμασε, ήταν η Νεράιδα.

 

Κούκλα όπως πάντα, 

φορούσε ένα όμορφο χειμερινό φόρεμα. 



Τα αλαβάστρινα πόδια της, 

κέντρισαν το βλέμμα του Αμαξά, 

κι ευθύς γύρισε το πρόσωπό του στο δρόμο. 



Σκέφτηκε μονολογώντας : 

-Εάν αρχίσεις να φαντάζεσαι τώρα που είναι χειμώνας, 

το καλοκαίρι με τα υπέροχα καλοκαιρινά φορεματάκια, 

πώς θα το διαχειριστείς ;


 

Ευθύς, γύρισε το πρόσωπό του στο δικό της, βλέποντας την. 

Ακράγγιζε τα μάτια της, και το Φως που εξέπεμπαν.


Της εξομολογήθηκε πώς : 


-Λόγω της δουλειάς μου σαν Αμαξάς, 

δεν έχω συνηθίσει να κάθομαι συνοδηγός. 

Αλλά σήμερα, σ’ αυτή τη διαδρομή, 

απολαμβάνω πλήρως την παρέα σου.


Αυτό, το είχε μάθει από την μικρή του Νεράιδα. 

Μία ιστορία που του είχε πει για ένα ταξίδι, 

με πρωταγωνιστές, ένα Πάντα κι ένα μικρό Δράκο. 


Ο Αμαξάς, 

σε κάθε συνάντηση που έχει με την αγαπημένη του Νεράιδα, 

συλλέγει την Πνευματική Τροφή που εκπέμπουν τα Χείλη της.


Άλλα, 

τα βάζει στο θησαυροφυλάκιο της Καρδιάς του, 

και άλλα, στο θησαυροφυλάκιο του Μυαλού του. 


Κυριολεκτικά την Λατρεύει.


Πάλι της εξομολογήθηκε πώς : 


-Δεν θέλω να σταματήσει αυτό το Ταξίδι, 

για να χαίρομαι τη Συντροφιά σου !


Ένιωθε πως, έκανε το Γύρο του Κόσμου Μαζί της.

 

Ακόμη και να σταματούσε η Άμαξα, αυτός ήθελε να μείνει εκεί Μαζί της. 

Εκεί, βρίσκει νόημα ο Χρόνος του.


Κάποια στιγμή έφτασαν σ' ένα σημείο, 

που ο Αμαξάς προσφέρθηκε, 

να βοηθήσει τη Νεράιδα σε μία δουλειά που είχε. 

Έπειτα, η Νεράιδα τον χαιρέτησε και αναχώρησε.


Μία χαρμολύπη τον κυρίευσε. 


Χαρά, για τις στιγμές που μοιράστηκε με την αγαπημένη του, ακούγοντας την μελωδική της Φωνή.

 Λύπη, για το χρονικό διάστημα που θα την έχει μακριά του, 

ώσπου να την ξανασυναντήσει.


Ξαφνικά σκίρτησε η Καρδιά του, στο κάλεσμα του τηλεφώνου, 

από την αγαπημένη του.


Τον κάλεσε, να τον ρωτήσει αν ήθελε να τον μεταφέρει πιο κοντά στην δουλειά που είχε. 


Αυτός, το μόνο που ήθελε, ήταν να είναι μαζί της,

 και χάρηκε τόσο στο κάλεσμα της …


Ένιωσε το ενδιαφέρον της, 

κι αυτό αναζωπύρωσε την Καρδιά του και το Σώμα του !


Τώρα πια περπατούσε μέσα στο παγωμένο απόγευμα για τον προορισμό του, χωρίς να κρυώνει.

Η επιθυμία του είχε επιτευχθεί.

Να κάνει τον Γύρο του Κόσμου Μαζί της !



-Ψυχή μου !

-Τιμή μου, που σε συνόδευσα σ’ αυτό το Ταξίδι !


https://online.fliphtml5.com/afjij/lmdf/

07 - Το Ποτάμι της Ψυχής

 07 - Το Ποτάμι της Ψυχής



Διάλογος με την Ψυχή μου, μπροστά στον καθρέφτη :

-Δεν το πιστεύω !

-Ποιο ;



-Το είδα σου λέω ! 

-Τι είδες ; 


-Έλεγαν ότι είναι ένας Μύθος…

-Ποιος Μύθος ; Δεν καταλαβαίνω τι μου λες ; 


-Ήταν κρυμμένο μέσα μου σου λέω. Το είδα είναι πολύ μεγάλο !

-Θα με τρελάνεις εσύ, σε παρακαλώ εξήγησέ μου. 


-Το έζησα δεν με πιστεύεις; 

-Σε πιστεύω, είσαι πάντα  ειλικρινής Μαζί μου. 


-Σήμερα το πρωί έφυγα σκεπτόμενος, μετά τα χθεσινά νέα.

-Το ξέρω, σου χαμογέλασα, αλλά εσύ … 

Μόνο μια φευγαλέα ματιά μου έριξες. 

Δεν μου είπες ούτε καλημέρα …


-Συγχώρεσέ με. Αφού ξέρεις, σε Αγαπώ ! Να συνεχίσω ; 


-Ναι σ’ Ακούω, δεν θα σε διακόψω.


-Έφυγα από το σπίτι σκεπτόμενος μετά από αυτά που μου είπε.


Δεν της είπα, ούτε της έκανα, ούτε της έδωσα κάτι που …


Ξέρεις εσύ, πάντα σκέφτομαι …

Αλλιώς, δεν Ζω, 

και νιώθω πως βρίσκομαι σε μία κατάσταση Ανυπαρξίας.





Γιατί να μ’ απαρνηθεί ; 

Τι το προκάλεσε ; 

Στο αυτοκίνητο έπαιζε ένα τραγούδι. 



Δεν θα σου πω ποιο. 

Όλα με συγκινούν. 

Διότι πίσω απ’ αυτά, 

είναι η εκδήλωση των Ψυχών που τα δημιούργησαν.



Και τότε ήρθε, το πρώτο.

Το πρώτο Δάκρυ.

Μα όχι το τελευταίο …



Άρχισε μία ροή ασταμάτητη. 

Μη ελεγχόμενη.

Με συνεχή, σταθερό ρυθμό.

Χωρίς λυγμούς.

Έχασα τον έλεγχο.


Δεν ήταν πια σταγόνες.

Σαν μία βρύση, που ήταν λίγο ανοιχτή.




Τα ρούχα μου, μούσκεψαν λες και μπήκα στη Θάλασσα. 

Ναι, ήμουν Ναυαγός, 

στη θάλασσα των Συναισθημάτων …

Το Σώμα μου, σαν μια σανίδα σωτηρίας μέσα στη Θάλασσα.



Έπρεπε ν’ αντέξω, να σωθώ. 

Παρακαλούσα να σταματήσει. 





Δεν ήξερα τον τρόπο. 

Αγώνας επιβίωσης, για περίπου μία ώρα. 



Και επιτέλους έγινε Θαύμα. 

-Πώς; 

-Με την Ανατολή του Ηλίου ! 

-Είναι δυνατόν, μ’ αυτόν τον τρόπο ; 



-Ναι ! Μέσα στον Ήλιο, την είδα !





-Μ’ Ακούς ; Είδα το πρόσωπό της ! 

Μου χαμογέλασε ! 

Μου στέγνωσε τα Δάκρυα !

Αυτό ήταν. 



Η τρικυμία σταμάτησε. 

Η Θάλασσα των Συναισθημάτων γαλήνεψε, μόλις είδα την Μορφή της.

Ποιος προκάλεσε την Αρμονία και την Γαλήνη ;

Αυτή !



Αυτή, που δεν μου έδωσε, 


δεν μου έκανε, 


και δεν μου είπε, τίποτα. 


Εξωτερικά τίποτα. 


Εσωτερικά όμως ; 


Έκανε πολλά. 


Η Ψυχή της, μου έδωσε Σημασία, 


μου έκανε Καλό !


Μου είπε Λόγια 

με τα Μάτια της, 

και το Χαμόγελό της ! 


-Τελικά θα μου πεις ποια είναι αυτή; 


-Αυτή ξέρει ! 


-Κι εσύ ξέρεις …


-Αυτό που δεν ήξερα, ήταν για σένα. 



Δεν ήξερα ότι εσύ Ψυχή μου, 

μπορούσες να πάρεις και αυτή τη Μορφή, 

ενός Ποταμού …



Πώς μπόρεσες σε μία ώρα Χρόνου,

και εκδηλώθηκες σαν Ποταμός Δακρύων, 

εκατό χιλιομέτρων ;

-Ναι, μπορώ να γίνω ό,τι Θέλω. 



Θα σου τ’ αποκαλύψω σιγά-σιγά, όταν έρθει ο Χρόνος. 

Δεν αφήνω μόνο τη Μορφή του Ίχνους μου, 

μέσα από το Μελάνι, που διαβάζεις αυτή τη Στιγμή …



Περίμενε και θα Δεις !


-Ψυχή μου ! 

-Σ’ ευχαριστώ για την αποκάλυψη σου !


https://online.fliphtml5.com/afjij/mzoo/

0 - Αυτοπαρουσίαση - Η Διαθήκη του Ά-Γνωστού

0 - Η Διαθήκη του Ά-Γνωστού - Αυτοπαρουσίαση