19 - Η Αναμονή

19 - Η Αναμονή

-Σε περίμεναν.

-Ποιοί ;

-Όλοι.

-Δε γίνεται.

-Κι όμως ! 

Σε περιμένουν ακόμη …

Περιμένουν το Όνειρό τους …

-Δε θα ρθει πια.

-Το μάθημα τελείωσε πριν αρχίσει.

-Ποιο μάθημα ;

-Ότι και τα Όνειρα πεθαίνουν …

-Μα ο Άνθρωπος, δεν είναι Όνειρο !

-Γι’ αυτό δε θα ’ρθει εδώ.

-Τι εννοείς ;

-Ο κόσμος μας, ζει μες στον κόσμο του.

-Ένα Όνειρο της Ζωής …

-Εγώ, είμαι μόνο το Μέλλον.

-Βλέπουν την αιωνιότητα της Ημέρας.

-Είμαι μόνο η τελευταία μέρα.

-Κάθε μέρα, η τελευταία.

-Δεν βλέπουν την πηγή του Φωτός, 

διότι έχουν αποκοπεί από το Όλο. 

-Ζουν απομονωμένα, 

επειδή θεωρούν ότι είναι ασφαλέστερο για το Είναι τους.

-Αλλά … Αλλά ξέχασαν την Ψυχή τους.

-Πόσο θα ήθελα να τους μιλήσω.

-Αυτό θα γίνει.

-Μα δε μου μίλησαν ποτέ. 

-Όμως τώρα, ξέρουν.

-Ναι, τώρα ξέρουν.  Πως …

-Το Όνειρο τους πέθανε, 

πάνω στο νησί της Πραγματικότητας …

-Ψυχή μου !

-Θα με περιμένεις, ή κουράστηκες ;

 

https://online.fliphtml5.com/afjij/itek/