21 - Χείλη, μια Ανοιχτή Πληγή
-Κάποτε, στα πολύ παλιά χρόνια,
οι Άνθρωποι δεν είχαν στόμα.
-Και πως μιλούσαν ;
-Δε μιλούσαν.
-Περίεργο, δεν καταλαβαίνω πως γίνεται.
-Μα δεν είπα ακόμα την ιστορία, περίμενε λίγο.
Πως θέλεις να περιμένω,
όταν ακούω τέτοια πράγματα ;
-Ας πούμε, ότι δεν έχεις στόμα ούτε εσύ …
-Μμμ !
-Ωραία !
Ας συνεχίσουμε λοιπόν.
Εκείνη την εποχή γνωρίστηκαν δύο νέοι.
Κι όπως δεν μπορούσαν να μιλήσουν,
κοίταζαν Πάντα, τα Μάτια του Άλλου.
Ναι, έτσι ακριβώς !
Μόνο που μετά από λίγο καιρό,
κατάλαβαν, πόσο αγαπούσε ο Ένας τον Άλλον …
-Μμμ !
-Ναι, χωρίς να μιλήσουν.
Ένιωθαν τον Άλλο, κι ήταν αρκετό !
-Δεν αντέχω άλλο !
-Αυτό ένιωσαν και αυτοί !
Σκέφτηκαν, να ρωτήσουν ένα Σοφό να τους λυτρώσει.
Και τι τους είπε αυτός ;
Τους είπε ότι :
Έλειπε στο πρόσωπό τους, μια Ανοιχτή Πληγή.
-Τι παράξενος τρόπος για να μιλήσει για τα Χείλη !
-Ο Σοφός,
προσπάθησε να τους εξηγήσει ότι,
από αυτήν την Ανοιχτή Πληγή,
θα έβγαιναν όλα τα βάσανά τους,
και θα έλεγαν όλες τις χαρές τους…
-Οι Σοφοί είναι τολμηροί !
Κατάλαβε πως,
δεν μπορούσε να τους βοηθήσει μ’ αυτόν τον τρόπο
-Παρέμεινε σιωπηλός για κάμποση ώρα …
Μόνο η Σιωπή βοηθάει τη Σκέψη.
-Έτσι, βρήκε τη λύση…
-Τι τους είπε ;
-Τους μίλησε για τα Χείλη.
-Τα Χείλη ;
-Και το Φιλί !
-Το Φιλί ;
-Τι παράξενος Σοφός !
-Και η Αλήθεια είναι παράξενη !
-Και περίεργη !
Πες μου λοιπόν.
-Τους είπε για τις Ανοιχτές Πληγές που κλείνουν.
-Χαράς το πράγμα !
-Όχι εκείνες που κλείνουν μόνες τους.
Εκείνες, δεν είναι αληθινές !
-Σωστά !
-Τους είπε για κείνες που κλείνουν, όταν είναι δύο…
Όταν τους είπε ότι ,το Φιλί κλείνει τις Πληγές,
άνοιξαν τα Χείλη τους και φιλήθηκαν !
-Ψυχή μου !
-Θες να γιατρέψεις την Πληγή μου ;
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου