22 - Μ’ ακούς Κυρά Θάλασσα ;
Όταν κάψεις αυτό που θέλεις …
Θα πεις την ώρα που θα το ρίξεις στη Θάλασσα :
-Σε σένα Κυρά Θάλασσα,
δίνω αυτό το κομμάτι της Ψυχής μου ...
-Σε επικαλούμαι.
Σου το δίνω στάχτη,
εσύ, που ορίζεις τα θελούμενα του Θεού.
Αν θέλεις να ξαναγεννηθεί από τη στάχτη αυτή,
να γίνει η επιθυμία μου με Χαρά,
θα το δεχτώ.
-Αν θέλεις να το κρατήσεις στα έγκατα σου,
μην μιλήσεις ποτέ γι’ αυτό.
-Οτι σου παραδίδω, είναι χαραγμένο μέσα μου.
-Δώσ’ μου τη δύναμη, να Αισθάνομαι και να Ζω.
-Αν ειμαι αδύναμος, δεν ξέρω.
-Όμως, νιώθω Ζωντανός !
-Αφήνω την Μοίρα και τη Θεία Φώτιση να με καθοδηγήσει.
-Σ' ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της Ψυχής μου !
-Μ' ακούς Κυρά Θάλασσα ;
Και η Κυρά Θάλασσα απαντά :
-Θα την λάβεις κι εσύ …
-Θα έρθει σαν αστραπή και θα φωτίσει την Ψυχή σου,
κι αυτή που θέλει να ενωθεί με τη δικιά σου …
Θα σπάσει τα Δεσμά της, στο Φως της αστραπής.
Πίστεψε, χωρίς να διώχνεις την Επιθυμία από κοντά σου.
Ζήσε το κάθε λεπτό, γιατί δεν θα υπάρξει ξανά.
-Ψυχή μου !
-Εσύ το Ζεις ; Και αν ναι … Με ποιον ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου