23 - Η Αόρατη Συνομιλία

23 - Η Αόρατη Συνομιλία

Στον απέραντο ωκεανό 

της Ανθρώπινης Ύπαρξης, 

οι Ψυχές μας πλέουν, 

σαν αθόρυβα πλοία μέσα στη νύχτα . 

Μερικές φορές, 

αυτά τα πλοία συναντιούνται, 

αλληλεπιδρούν, 

και για μια στιγμή, 

οι Καρδιές μας συγχρονίζονται 

σε έναν τέλειο ρυθμό . 

Αυτή η σύνδεση, 

αυτή η στιγμιαία Επαφή, 

μπορεί να μην είναι αισθητή 

στο φυσικό μάτι, 

αλλά η Ψυχή την αναγνωρίζει 

με κάθε της ίνα .

Συνήθως όταν κάποιος μας ρωτά :

- Πώς είσαι ; 

Η επιφανειακή απάντηση, 

μπορεί να είναι ένα απλό : 

- Καλά. 

Όμως, η Ψυχή μας, 

έχει τη δική της Γλώσσα. 

Έναν κώδικα, 

που δεν απαιτεί Λέξεις . 

Είναι η Γλώσσα της Αγάπης, 

της Συμπόνιας, της Αλληλεγγύης .

Μια βαθιά κατανόηση, που, 

υπερβαίνει τα όρια της Λογικής, 

και της φυσικής Παρουσίας.

 

Και έτσι,  όταν η Ψυχή μας αναζητά την απάντηση στο : 

- Πώς είσαι ;

Δεν χρειάζεται ν’ απαντήσει.

Αισθάνεται, καταλαβαίνει, 

και ανταποκρίνεται με μια αγκαλιά που δεν έχει χέρια ! 

Μ’ ένα Φιλί που δεν έχει Χείλη, 

Μ’ έναν θερμό χαιρετισμό, 

που δεν έχει Φωνή ! 

Είναι η Αγάπη που μοιραζόμαστε. 

Η Αγάπη που μας κρατάει ενωμένους. 

Ακόμα, και όταν οι Λέξεις αποτυγχάνουν, 

να εκφράσουν το βάθος της Καρδιάς μας .

-Βλέπεις το Σήμα που σου στέλνει η Ψυχή μου ; 

-Ψυχή μου !

-Αν δεν το καταλαβαίνεις, μη διστάσεις, ρώτησε με !

 

https://online.fliphtml5.com/afjij/syvr/