51 - Φως και Ουσία, Μαζί
Η Ουσία κάθισε στην σκάλα, το Φως στεκόταν όρθιο,
απεγνωσμένο χαμένο .
Η Ουσία επικαλέστηκε τον Δημιουργό, και ζήτησε δύναμη Φωτός.
Έτσι ώστε το Φως,
που στεκόταν δίπλα στην Ουσία, να λάμψει,
για να μπορέσει να φωτίσει το σκοτάδι, που υπήρχε μέσα του .
Η Ουσία απτόητη, γιατί γνωρίζει πως ο Δημιουργός δεν την εγκαταλείπει ποτέ, γιατί είναι μέρος της, καθώς και του Φωτός .
Το Φως άρχισε να δακρύζει, τα Δάκρυα ήταν Δάκρυα Χαράς και Ανακούφισης, καθώς έρεαν πάνω στο Σώμα του Φωτός .
Άρχισε το Φως να ακτινοβολεί, μ’ ένα διαφορετικό Φως .
Η Ουσία ένιωσε την Πύρινη Παρουσία Του Δημιουργού,
και την επέμβαση Του,
με την άπειρη δύναμη Του πάνω στο Φως .
Η Ουσία είναι Ενωμένη με το Φως, και δεν γίνεται αλλιώς .
Ένιωσε την αδυναμία του, και έκανε αυτό που έπρεπε .
Έβαλε το Θέλω του στην άκρη,
και προσπάθησε να λειτουργήσει με την Θεία λογική .
Έτσι, ο Δεσμός έγινε πιο ισχυρός, μεταξύ Ουσίας και Φωτός .
Το Φως της Ουσίας,
και η Ουσία του Φωτός,
για μια στιγμή Ενοποιήθηκαν !
Η Ζωή, είναι ένα Δώρο για την Ψυχή,
και η Ψυχή, είναι ο Πυρήνας της Ζωής.
Έχουν συνειδητοποιήσει και οι δύο, ότι αν είναι Πιστοί,
πρέπει να φροντίζουν για την Ψυχή τους,
και όχι μόνο για τη Ζωή τους.
Η Στιγμή έγινε Γεγονός.
Σαν μια ζωντανή ανάμνηση πια, ζει μέσα τους !
Πριν από λίγο, τα Σώματα τους ήταν κοντά.
Μετά απ’ αυτό το γεγονός, κατάλαβαν και οι δύο,
πώς μπορούν να είναι Μαζί, εάν το Θέλουν.
Ακόμη κι όταν βρίσκονται σε απόσταση μεταξύ τους.
Ο Δεσμός είναι μία Σχέση Διαχρονική,
και είναι Ανεξάρτητος από την Απόσταση.
Γι’ αυτό έχει τόσο μεγάλο Βάθος.
Αν κάποιος δίνει σημασία στην Απόσταση,
θέλει να πει ότι δεν προσέχει την Σχέση.
-Ψυχή μου !
-Σου είπα πώς, θα προσπαθήσω με κάθε τρόπο να γίνουμε Δεσμός.
-Εσύ, θες ;
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου