69 - Καρτ Ποστάλ
Ψυχή :
-Μήπως είμαστε στον Παράδεισο;
Σώμα :
-ΝΑΙ ! Είμαστε στον Παράδεισο !
Σ' ένα μέρος, που το έκανα Καρτ Ποστάλ !
Ψυχή :
-Έφυγαν ;
Σώμα :
-Ναι !
Ψυχή :
-Όλοι ;
Σώμα :
-Ναι !
Ψυχή :
-Γιατί ;
Σώμα :
-Πάνε να κοιμηθούν.
Ψυχή :
-Εσύ δεν νυστάζεις ;
Σώμα :
-Μ' αρέσει να ‘μαι ξυπνητός, όταν κοιμούνται οι άλλοι.
Ψυχή :
-Γιατί ;
Σώμα :
-Για να παράγω
Έργο, για την Ανθρωπότητα.
Ψυχή :
-Τώρα νιώθεις Μόνος ;
Σώμα :
-Όχι, ποτέ δεν είμαι
Μόνος,
αφού μου έχεις μάθει,
ότι εσύ βρίσκεσαι πάντα Μαζί μου.
Ψυχή :
-Σ' αρέσει η παρέα μου ;
Στο λέω αυτό,
γιατί δεν έχεις δει ποτέ την φυσική μου Παρουσία.
Σε πειράζει, σ' ενοχλεί ;
Σώμα :
-Όχι, μου αρκεί που σε Νιώθω.
Σε Θέλω, σε Χρειάζομαι.
Τώρα άρχισα να Βλέπω κι όχι απλά να Κοιτάζω,
όπως έκανα μέχρι τώρα,
και σπαταλούσα το Χρόνο μου.
Με την δική σου συντροφιά, είναι όλα διαφορετικά.
Είσαι κάτι ανώτερο.
Τώρα, μαθαίνω να Ταξιδεύω,
και να Βλέπω τα πάντα γύρω μου.
Αναζητώ την Ουσία και το Φως σε όλα,
γιατί τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Τώρα το βράδυ, Βλέπω την θάλασσα.
Ακούω τον μελωδικό γαλήνιο κυματισμό της.
Νιώθω την ευχαριστία της,
που εκπέμπει για την Αρμονία την οποία βρίσκεται.
Ενώ την ημέρα, που οι Άνθρωποι είναι μέσα της,
η εκδήλωσή της είναι πιο ηχηρή,
με δυνατούς παφλασμούς και κυματισμούς.
Οι Άνθρωποι, χαλάνε την Αρμονία της.
Κινούνται έντονα στον Χώρο της,
και ταράζουν την Ενέργεια της.
-Ψυχή μου, διαπίστωσα πως,
όταν ταράζεις την Αρμονική κατάσταση,
στην οποία βρίσκεται οτιδήποτε γύρω σου,
αυτό εκπέμπει μία ανάλογη Ενέργεια στο ανάλογο μέγεθος,
και μ’ ανάλογη Ένταση, αυτού του οποίου προκάλεσες.
-Αυτό είναι ένα δίδαγμα Ψυχή μου, που μου προσέφερες,
μαθαίνοντας με, να βρίσκομαι σ' ενότητα μ’ εσένα.
-Ακούω την βουβή Φωνή σου.
-Καθοδηγείς την Ύπαρξή μου.
-Αντιλαμβάνομαι το Δώρο της Ζωής.
-Κατανοώ τις καταστάσεις γύρω μου, μ’ άλλο Βλέμμα.
-Μ’ αρέσει ο Χρόνος που περνώ μαζί σου, Ψυχή μου.
-Δίνεις Νόημα στην Ύπαρξή μου, και την μετατρέπεις σε Ζωή.
-Ψυχή μου !
-Έφυγες, ή είσαι ακόμη εδώ Μαζί μου ;
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου