86 - Φως μου
Φως μου, το Φως σου διαχέεται, σε ηλιόλουστη μέρα.
Το πρόσωπό σου λάμπει,
και τα μαλλιά σου, αγκαλιάζουν τον Αέρα.
Τα Χείλη σου, μία ανοιχτή πληγή.
Μια γιατρειά μ’ ένα Φιλί, θα ‘θελα να τους δώσω.
-Καλημέρα, σου είπα,
μα η Καρδιά μου,
σου ψιθυρίζει πιο βαθιά.
Η σκέψη μου σε σένα ταξιδεύει,
προς τα Άξια Οδεύει !
Δίπλα σου υποκρίθηκα,
πως πέρασα αδιάφορος.
Δεν άντεξα όμως,
επέστρεψα γρήγορα και σου χαμογέλασα.
Έπειτα στάθηκα πλάι σου, σοβαρός.
Μου ζήτησες βοήθεια,
και ήρθα με Χαρά στο πλευρό σου.
Διέκρινα πως, περίμενες κάτι παραπάνω,
μα ένα χαλινάρι με κρατούσε.
Μ’ ένα Χαμόγελο αμηχανίας και απορίας,
με ρώτησες :
-Τι έχεις;
-Εγώ ; Εγώ τίποτα … Σου απάντησα.
Πολλά ήθελα να σου πω,
μα τα λόγια μου κράτησα.
Δεν ήθελα ν’ ακούσω το :
-Σου κάνω κακό …
Μα, η Παρουσία σου,
μόνο καλό μου κάνει .
Η άλογη Επιθυμία μου,
σε ακολουθεί παντού.
Το Φως και η Ουσία μαζί,
σε προσφορά δημιουργίας ενωθήκαμε.
Μαζί στην αποστολή.
Ολοκληρώσαμε, με ευχαρίστησες,
και προχώρησα στην επόμενη αποστολή.
Μία Φωτεινή παρουσία,
μία συμπληρωματική Ψυχή.
-Ψυχή μου !
-Φως μου, έχεις καταλάβει πως τρέφεις την Ουσία μου ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου