16 - Η Ζωή του Ανθρώπου
-Ζει ο Άνθρωπος ;
-Ναι.
-Που Ζει ;
-Παντού.
-Για ποιο λόγο είναι εκεί ;
-Ο Άνθρωπος είναι Παντού, και δεν είναι σ’ένα Μέρος …
-Γιατί ο Άνθρωπος, είναι το Μέρος !
-Ανήκει σε Κάποιον ;
-Δεν ανήκει σε Κανένα.
-Ποιους γνωρίζει ;
-Ο Άνθρωπος δεν γνωρίζει Κανένα,
κι όμως, τους ξέρει Όλους.
-Όπως ο Πόνος.
-Δηλαδή ;
-Ο Άνθρωπος είναι φτιαγμένος,
για να πίνει τα Δάκρυα αυτών που υποφέρουν …
-Όλα τα Δάκρυα του κόσμου, σ' ένα μοναδικό Ωκεανό …
-Έτσι κρατάει τη Ζωή μας …
-Δεν υπάρχει Μοίρα.
-Μόνο, Ζωή και Θάνατος !
-Τώρα γιατί κλαίς ;
-Δεν κλαίω εγώ …
Μα οι Ψυχές, που έχω μέσα μου…
-Πως αντέχεις μέσα σου τόσο Παρελθόν ;
-Όπως οι άλλοι, αντέχουν τη Ζωή τους …
-Αυτούς, τους λυτρώνει ο Θάνατος.
-Το σώμα δεν αντέχει τον θάνατο, η Ψυχή το κάνει.
-Η Ζωή είναι Δειλή, γιατί ξέρει ότι μπορεί να Πεθάνει.
-Η Ψυχή έχει Τόλμη, γιατί είναι Αθάνατη.
-Εν αρχή ο Θάνατος, για να καταλάβουμε πόσο σημαντική είναι η Ζωή.
-Όταν ξέρεις ότι η Ζωή είναι Δώρο για την Ψυχή,
δεν σπαταλάς ούτε Στιγμή.
-Όταν περνάμε από την Ύπαρξη στη Ζωή,
τότε είναι η Στιγμή που γίνεται η Αφύπνιση.
-Με την Αφύπνιση σταματάς να Υπάρχεις μέσα στην Κοινωνία,
και αρχίζεις να Ζεις, μέσα στην Ανθρωπότητα.
-Στη συνέχεια, υπάρχει η Διαφώτιση,
που κατανοούμε πόσο σημαντικό είναι το Φως. Δηλαδή η Γνώση,
και πόσο σημαντική είναι η Ουσία, δηλαδή η Ζωή.
-Αν ο Άνθρωπος δεν Αφυπνιστεί, πεθαίνει χωρίς να έχει Ζήσει ποτέ.
-Εσένα, κάθε Ζωή που βοηθάς, βαραίνει την καταδίκη σου …
-Αυτή η καταδίκη, είναι η Ζωή μου !
-Δεν πρέπει όμως να Ζήσεις και για σένα ;
-Υπάρχω μόνο για τους Άλλους !
-Και με περιμένουν.
-Είναι θέμα ωρών …
-Ψυχή μου !
-Ξέρεις εγώ γιατί Ζω ; Θα σου το πω από κοντά …
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου