11 - Η Οδός της Θέωσης

 11 - Η Οδός της Θέωσης 

Το Μελάνι ενός συγγραφέα είναι η ίδια του η Ψυχή. 

Πάνω στο Χαρτί μπορείς να δεις το Ίχνος της.

Η έκφραση της Ψυχής περνάει από τις Λέξεις, 

γιατί είναι τρόπος να ζήσει η Ανθρωπιά της, 

με το Δώρο του Χρόνου. 

Έτσι, μπορεί να λειτουργεί Ελεύθερα, χωρίς να είναι καταπατημένη.

Αυτός, της έκανε κατάθεση Ψυχής σ’ ένα Γράμμα, 

και μόλις της το διάβασε:

-Μ’ ακούς ; Είσαι ακόμα εδώ; 

-Ναι … Εγώ … Δεν … Δεν πρέπει να υπάρχει, κατέστρεψέ το. 

-Μα, αυτό είμαι Εγώ ! 

Η Ψυχή μου ! 

Έγινα Λέξεις, για Σένα. 

Για να κατοικώ Μέσα σου, μες στο Μυαλό σου. 

-Όχι. 

Όχι σου λέω, δεν πρέπει να υπάρχει. 

Πρέπει να καταστραφεί, 

αλλιώς θα Μας καταστρέψει. 

-Υποσχέσου, υποσχέσου πώς με το Πυρ θα το καταστρέψεις. 

Αν, αν νοιάζεσαι για Μένα … 

Σε παρακαλώ, υποσχέσου. 

-Το υπόσχομαι. Αν και … Δεν, δεν θέλω ... Με σκοτώνεις … 

-Μου το υποσχέθηκες, για Μένα … 

Μόνος και γονατιστός στην παραλία, 

κρατάει το Μελάνι της Ψυχής του μέσα στη Χούφτα του. 

Είναι έτοιμος, για το πύρινο ολοκαύτωμα. 

Το Μελάνι παραδίδεται στο Πυρ. 

Η Φλόγα αγγίζει την Ψυχή του.

Ψυχή :

-Δεν βλέπω, Φως που χάθηκες ; 

-Περνάω στο Σκοτάδι …

-Νερό που είσαι ;

-Καίγομαι. 

-Γη μ ακούς ; 

-Τα πόδια μου τρέμουν. 

Αέρα δεν σε νιώθω, που είσαι ; 

Δεν αναπνέω. 

 

Τα τέσσερα Στοιχεία βγάζουν Φωνή : 

-Ψυχή Βλέπε, Δροσίσου, Στάσου, Άκου, Νιώσε. 

 

Φωτιά :

-Δες, δεν σε έκαψα, 

αντιθέτως, τώρα ξεκινώ να Φωτίζω όλη σου την Ύπαρξη. 

Φωτίζω με τον Ήλιο και το Φεγγάρι, την Ημέρα και τη Νύχτα σου, 

και με το Φως το αληθινό, την Διάνοια σου. 

Νερό :

-Δροσίσου μέσα σε μένα, και εγώ όταν θα μπαίνω μέσα σε σένα, 

θα σε ξεδιψώ. 

Γη : 

-Στάσου στα πόδια σου. 

Κάνω την άμμο βράχο, για να πατάς στέρεα, σε κάθε σου βήμα.

Αέρας :

-Άκουσε με, είμαι παντού, έξω από σένα, καθώς και μέσα σου, 

στο αίμα σου, παντού.

Και τα τέσσερα τα Στοιχειακά μαζί :

-Μόλις ολοκλήρωσες τον Σκοπό σου, 

κι έφτασες στον Προορισμό σου. 

-Ανακάλυψες το Είναι (Ει - Ναι) σου. 

Ναι, την Ύπαρξή σου.

Πριν Υπήρχες, τώρα όμως, έμαθες να Ζεις.

-Η θυσία του Εγώ σου, για την Αγάπη σου, σ’ έκανε Αθάνατο.

 

-Αγάπησες την Ουσία !

Η Αγάπη της Ουσίας, 

είναι ταυτόχρονα, 

η Ουσία της Αγάπης !

-Ψυχή μου αγάπησες, 

και ΑΝ αγαπηθείς από τον Άλλο, 

τότε θα φτάσεις στην Θέωση.   

-Το μετάνιωσα … 

Όμως, κράτησα την υπόσχεση που σου έδωσα. 

Κατέστρεψα κάθε Ίχνος μου, 

όσο και αν με πονάει ακόμη,

και ίσως για Πάντα …

-Ψυχή μου ! 

-Εσύ θυσίασες κάτι για μένα ;

https://online.fliphtml5.com/afjij/woha/