57 - Τα Όνειρα και ο Χρόνος
Στον χώρο του Χρόνου,
ο Άνθρωπος περπατά.
Στα βήματα του Παρελθόντος,
τα Όνειρα του φέρνει.
-Μα γιατί αναπολείς τις Στιγμές που πέρασαν ;
-Ίσως, για να βρω Νόημα στο Παρόν.
Το Μέλλον μου, αναμένει
σαν ένα άνοιγμα πόρτας.
Μα η Πραγματικότητα
με Περιορίζει, με Πιέζει.
Όχι, δεν θέλω να τελειώσω
το Ταξίδι μου.
Θέλω να Ζήσω, να Ανθίσω,
ν’ Αγκαλιάσω τον Κόσμο.
Αφήνω τις Σκέψεις μου
να Πετάνε στον Ουρανό.
Και όταν η Ψυχή μου αναρωτιέται :
-Πώς είσαι ;
Απαντώ :
-Με την Αγάπη που Μοιράζομαι,
με τον Κόσμο που Αγκαλιάζω.
-Ψυχή μου !
-Εσύ, με ποιον βρίσκεσαι Αγκαλιά στα Όνειρα του Χρόνου ;
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου